Connect with us

LIST

Οι αθλητές… συνώνυμα

Published

on

Η πολύπλευρη επιρροή που ασκούν οι κορυφαίοι εκπρόσωποι του παγκόσμιου αθλητισμού στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινωνία, δεν εξαντλείται μόνο στον αυτονόητο ρόλο του προτύπου για το άθλημα που πρεσβεύουν. Ανεξάρτητα από το αν οι ίδιοι παραμένουν εν ενεργεία ή όχι, τα ονόματα αρκετών από αυτούς έχουν πλέον ταυτιστεί διαχρονικά με συγκεκριμένες έννοιες και χρησιμοποιούνται ουκ ολίγες φορές μεταφορικά, ακόμα και σε περιστάσεις που καμία σχέση δεν έχουν με τον αθλητισμό.

του Στέλιου Καραογλανίδη
[email protected]
follow me @karaoglanidis

Ντιέγκο Μαραντόνα
Το απόλυτο ποδοσφαιρικό ίνδαλμα, το όνομα του οποίου είναι ταυτόσημο με το ταλέντο, τις ντρίμπλες, αλλά και τις ατομικές ενέργειες. Παρότι κατ’ άλλους ο Πελέ ήταν ανώτερος, ποτέ δεν ευδοκίμησαν οι παρομοιώσεις με τον Βραζιλιάνο άσο, ίσως επειδή στην εποχή του δεν είχαν πολλοί τηλεόραση. Αντίθετα, τα παιδιά στις αλάνες αλληλοαποκαλούνται ακόμα και σήμερα με το επώνυμο του «Ντιεγκίτο», ο οποίος άλλωστε έχει ουκ ολίγους υποψήφιους «διαδόχους», παραμένοντας το σημείο αναφοράς: Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχουν υπάρξει «Μαραντόνα» των Βαλκανίων, της Αλβανίας, της Καλαμάτας, ακόμα και της Αγίας Βαρβάρας…

Μίκαελ Σουμάχερ
Ο επτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 και κορυφαίος εκπρόσωπος του μηχανοκίνητου αθλητισμού στα χρονικά, αποτελεί συνώνυμο της ταχύτητας στο τιμόνι. Κάθε οδηγός που πατάει το γκάζι στην Εθνική οδό -και όχι μόνο- επιδεικνύοντας άγνοια κινδύνου και υπερβολική πίστη στις ικανότητές του, εισπράττει αυτόματα τον ειρωνικό χαρακτηρισμό «Σουμάχερ» από τους υπόλοιπους, οι οποίοι μάλλον ζηλεύουν επειδή το δικό τους αυτοκίνητο δεν «πιάνει» τα 200 χιλιόμετρα την ώρα.

Μάικ Τάισον
Κανείς δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι ο Μοχάμεντ Άλι υπήρξε ο σπουδαιότερος πυγμάχος όλων των εποχών, ωστόσο ο θηριώδης Τάισον είναι εκείνος που αποτελεί το σημείο αναφοράς, όταν πέφτουν γροθιές. Ο «Σιδερένιος Μάικ» αντιπροσωπεύει με τον ιδανικό τρόπο την κτηνώδη δύναμη και γι’ αυτό το όνομά του είναι εκείνο που έρχεται στα χείλη όλων, όποτε γίνονται αυτόπτες μάρτυρες γρονθοκοπημάτων.

Νάντια Κομανέτσι
Η Ρουμάνα πρωταθλήτρια της δεκαετίας του ’70, που το 1976 έγινε στο Μόντρεαλ η πρώτη γυμνάστρια που βαθμολογήθηκε με άριστα 10 σε Ολυμπιακούς Αγώνες, κέρδισε παγκόσμια φήμη χάρη στις ικανότητές της, αλλά και στο θλιμμένο της πρόσωπο. Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου κατάφερε επίσης να γίνει συνώνυμη με την ευλυγισία, που άλλωστε είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά του αθλήματός της.

Καρλ Λιούις
Η παλιότερη και πασίγνωστη φράση «έγινε Λούης», που συνόδευε όσους έφευγαν τρεχάτοι, μετατράπηκε προσωρινά κατά τη δεκαετία του ’80 σε «έγινε Λιούις», εξαιτίας του Αμερικανού «γιου του ανέμου». Πολλοί θεωρούν πως η αυθεντική εκδοχή της φράσης αφορά στον Σπύρο Λούη, ωστόσο στην πραγματικότητα αναφέρεται στον ομώνυμο ήρωα του βιβλίου «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά» του Κώστα Μουρσελά. Ο λογοτεχνικός Λούης επρόκειτο να παντρευτεί, αλλά τελικά έστησε τη νύφη στην εκκλησία και την έκανε γυριστή, αποκτώντας διαχρονική φήμη…

Μάικλ Τζόρνταν
Ο καλύτερος μπασκετμπολίστας -αν όχι αθλητής, γενικώς- όλων των εποχών έχει την… τιμητική του στα απανταχού (ανοιχτά ή κλειστά) γήπεδα μπάσκετ. «Ποιος είσαι, ο Τζόρνταν;», είναι το συνηθέστερο ειρωνικό σχόλιο προς εκείνους που θεωρούν ότι είναι παιχταράδες, ή προς όσους κάνουν μια απρόσμενα «μαγική» ενέργεια. Μόνο που οι περισσότεροι «μαϊμού Τζόρνταν» αμελούν σταθερά τα αμυντικά τους καθήκοντα, σε αντίθεση με τον αυθεντικό.

Ο Τόφαλος και οι άλλοι
Οι περιπτώσεις Ελλήνων αθλητών που έχουν συνδέσει άρρηκτα το όνομά τους με μία έννοια, δεν είναι λίγες. Όσοι (επαγγελματίες ή κατά φαντασίαν) μπασκετμπολίστες νομίζουν ότι έγιναν σούπερ σταρ, με συνέπεια να αξιώνουν ειδικά προνόμια και να μη δίνουν πάσα ούτε από το δεξί τους χέρι στο αριστερό, γίνονται αφορμή για να ακουστεί η φράση «όλοι Γκάληδες έγιναν», αποδεικνύοντας πως ο «γκάνγκστερ» παραμένει πρότυπο, όσα χρόνια και αν περάσουν από την αποχώρησή του.
Χαρακτηριστική είναι, επίσης, η αναφορά στον παλαιστή του 19ου αιώνα Παναγή Κουταλιανό, ο οποίος συμβολίζει την υπέρτατη σωματική δύναμη και είχε γίνει τραγούδι από το Μάνο Λοΐζο, έστω κι αν λιγοστοί γνωρίζουν στοιχεία για τη ζωή του. Τέλος, ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον αρσιβαρίστα Δημήτρη Τόφαλο, το όνομα του οποίου ξέρουν όλοι, αν και οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν την ακριβή ιδιότητά του και ακόμα πιο λίγοι τον έχουν δει σε φωτογραφία. Ωστόσο, η φράση «έγινε Τόφαλος» δεν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στον αποδέκτη της, αφού το επώνυμο του νικητή των Μεσολυμπιακών Αγώνων του 1906 είναι συνώνυμο με την υπερβολική παχυσαρκία…

EDITORIAL

Sportsfeed.gr - To No1 ελληνικό site για τους Ολυμπιακούς Αγώνες