Τα διαχρονικά προβλήματα του αγωνιστικού προγράμματος

Παρακολουθόντας την υλοποίηση του αγωνιστικού προγράμματος του 2017 για το στίβο, διαπίστωσα και πάλι ορισμένα, χρόνια, προβλήματα.

του Πλούταρχου Σαρασλανίδη
Αναπληρωτής καθηγητής
Προπονητικής κλασικού αθλητισμού

Είναι διαχρονικό γεγονός ότι οι αγώνες την περίοδο Μαϊου – Ιουνίου αποτελούν το 90% των αγώνων στο εσωτερικό της χώρας. Κυρίως αναφέρομαι στους πολλούς τοπικής εμβέλειας αγώνες, που διεξάγονται σε διαφορα στάδια, σε όλη της χώρα και το γεγονός ότι ΔΕΝ γίνονται αγώνες του Ιούλιο, πλην εξαιρέσεων.
Επιπλέον θα ήθελα να σταθώ στα συνεχόμενα πανελλήνια πρωταθλήματα, που συνδέονται, ενδιάμεσα με διεθνείς αγωνιστικές υποχρεώσεις και που δημιουργούν προβλήματα, κυρίως στους αθλητές των μικρών αγωνιστικών κατηγοριών, οι οποίοι επιλέγονται ως μέλη των Εθνικών ομάδων και μεγαλυτέρων αγωνιστικών κατηγοριών.
Πιο συγκεκριμένα:

1. Παρατήρησα ότι το χρονικό διάστημα 7/5 έως 1/7 έγιναν 32 περιφερειακοί αγώνες σε όλη την χώρα και ουσιαστικά μόνο ένας τον Ιούλιο (22/7). Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι έγιναν 6 αγώνες στην περιφέρεια Αττικής, 3 στη Θεσσαλονίκη, 3 στα Χανιά και 2 στην Πάτρα.

2. Υπήρξε αυξημένη αγωνιστική συχνότητα κυρίως στις μικρές αγωνιστικές κατηγορίες όπου υπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα αθλητών οι οποίοι μετείχαν, σε μικρό χρονικό διάστημα, σε πολλούς αγώνες και αυτό είχε ως συνέπεια την κακή απόδοση τους στους αγώνες στόχους (είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο).

Έχω υπόψη μου αθλητές, από την κατηγορία Ε-Ν που αγωνίσθηκαν 5 συνεχόμενα Σαβατοκύριακα (10/6, 17-18/6, 23-25/6, 1-2/7, 8-9/7) σε περιφερειακούς, σε Πανελλήνιους και διεθνείς αγώνες, πριν από την συμμετοχή τους στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U20 (20-23/7). Αυτή η συνεχόμενη αγωνιστική παρουσία τους «άδειασε» ψυχικά και προπονητικά με αποτέλεσμα να αποτύχουν αγωνιστικά, στον αγώνα στόχο.. Αντίθετα όσοι, στο ίδιο χρονικό διάστημα, είχαν την δυνατότητα να επιλέξουν, δια μέσου των προπονητών τους, να αγωνισθούν μόνο σε 2-3 αγώνες πριν από τον αγώνα στόχο πέτυχαν στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U20.
Από την άλλη πλευρά οι αθλητές της κατηγορίας Α-Γ που δεν έχουν δυνατότητες να αγωνισθούν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, αντιθετα με τα προαναφερθέντα, έχουν συμμετοχή μόνο σε 4-5 αγώνες όλο το χρόνο και από αρχές Ιουλίου δεν έχουν αγώνες. Επίσης θέλω να σημειώσω την έλλειψη συμμετοχής των Εθνικών ομάδων σκυταλοδρομίας Α-Γ σε περισσότερους από ΕΝΑ αγώνες, ενώ φέτος έγινε η καλύτερη προσπάθεια για κατάλληλη προετοιμασία των ομάδων.
Το γεγονός ότι ο Ιούλιος είναι γεμάτος από πανελλήνια πρωταθλήματα και διεθνείς υποχρεώσεις δεν πρέπει να στερεί τους υπόλοιπους αθλητές την δυνατότητα να συμμετέχουν σε αγώνες τοπικής εμβέλειας. Για παράδειγμα στην Αττική μπορούν, από τους 6 αγώνες, να γίνουν οι 2 αγώνες τον Ιούλιο. Επίσης στη Θεσσαλονίκη και στα Χανιά, από τους 3 αγώνες, τουλάχιστον ο ένας αγώνας και στις άλλες περιοχές κατόπιν συννενόησης με τον κεντρικό ΣΕΓΑΣ.
Επιπλέον θα πρέπει το πανελλήνιο πρωτάθλημα των Α-Γ να είναι το τελευταίο χρονικά, 10-15 ημέρες πριν από τον αγώνα στόχο (το 2018 είναι οι πανευρωπαικοί από 7-13/8), όπως συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμη ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα μικρών αγωνιστικών κατηγοριών (ΠΠ-ΠΚ Α΄ ή Π-Κ) θα μπορούσε να γίνει μέσα στο Μάϊο, πριν από την έναρξη των σχολικών εξετάσεων.

Tags

WH7-banner
azsports_logo-1
ZoiPlagiosSF