Ποιος θα γυμνάσει τους Κ23 και τους ανδρες/γυναίκες στο στίβο

Παρακολουθώντας από «μέσα» την πορεία του στίβου της χώρας μας διαπιστώνω μια θεαματική μεταβολή των δεδομένων για τους σωματειακούς προπονητές. Τα τελευταία 5-7 χρόνια, με αφορμή την οικονομική κρίση, έχουν έλθει τα πάνω – κάτω στην κάλυψη των μηνιαίων αποδοχών.

του Πλούταρχου Σαρασλανίδη, Phd
προπονητής στίβου

Ξεκινώντας την αναφορά μου από το 2010 οι σωματειακοί προπονητές, με βάση τον θεσμό που κάλυπτε οικονομικά ο ΣΕΓΑΣ επί 35 χρόνια μέχρι τότε, έπαιρναν μισθούς από 450 – 600 ευρώ, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας. Επίσης υπήρχε και πριμ από διακρίσεις αθλητών τους στα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Σήμερα ο θεσμός του ΣΕΓΑΣ έχει ουσιαστικά χαθεί. Το γεγονός και μόνο ότι τα σωματεία που βρίσκονται σε υψηλές θέσεις στην ετήσια αξιολόγηση, παίρνουν χρήματα που αντιστοιχούν με μηνιαίες αμοιβές προπονητών από 50 – 200 ευρώ, δείχνει το κατάντημα… Αξίζει να προστεθεί ότι ο ΣΕΓΑΣ, ως αντιστάθμισμα και επιπλέον κίνητρο βελτίωσε, με το ποσό των 50.000 ευρώ το σύστημα των πριμ για τους 40 πρώτους σωματειακούς προπονητές. Αυτό το ποσό δίνεται σε προπονητές που έχουν αθλητές σε εθνικές ομάδες Π-Κ, Ε-Ν και διακρίσεις στα αντίστοιχα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Φυσικά το πρόβλημα παρέμεινε για την μεγάλη πλειοψηφία των προπονητών και έτσι η «απάντηση» ήλθε δια μέσου του ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ του αριθμού των παιδιών των Ακαδημιών, όπου το καθεστώς της αυτοχρηματοδότησης από τις συνδρομές των παιδιών οδήγησε τις αμοιβές στα επίπεδα του 2010. Όμως αυτή η εξέλιξη δεν ήταν μόνο προς την θετική κατεύθυνση.
Σε πολλά σωματεία δημιουργήθηκαν «αυτόνομοι πυρήνες» προπονητών. Δηλαδή οι προπονητές έπαιρναν και συνεχίζουν να παίρνουν το 50-100% των συνδρομών και έπαψαν να ενδιαφέρονται για αθλητές των μεγάλων αγωνιστικών κατηγοριών (Κ23 και Α-Γ), που δεν πληρώνουν συνδρομή στο σωματείο. Επιπλέον ο ΣΕΓΑΣ δεν έχει στο σύστημα των κινήτρων του το πριμ για τα πανελλήνια πρωταθλήματα αυτών των αγωνιστικών κατηγοριών…
Έτσι σήμερα παρατηρείται το φαινόμενο, μέχρι και 65χρονοι προπονητές να ασχολούνται ΜΟΝΟ με τις ακαδημίες έως και τους Π-Κ. Οι μεγαλύτεροι ηλικακά αθλητές των πόλεων, αλλά και της επαρχίας που φεύγουν από τον τόπο τους για να σπουδάσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, θα ψάχνουν να βρουν προπονητές και θα δυσκολεύονται… Φυσικά εξαιρούνται οι αθλητές των διαφόρων Εθνικών ομάδων που «οδηγούνται» για να καλυφθούν προπονητικά από Ομοσπονδιακούς προπονητές.
Το προαναφερθέν πρόβλημα εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς και σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, αν δεν αλλάξουν τα σημερινά δεδομένα, θα έχουμε αθλητές πρώτης γραμμής, που θα στελεχώνουν την Εθνική ομάδα και οι υπόλοιποι αθλητές, στις ετήσιες λίστες των αγωνισμάτων θα είναι οι μικροί αθλητές (Ε-Ν, Π-Κ, ΠΠ-ΠΚΑ΄) και οι βετεράνοι αθλητές. Ήδη αυτό το πρόβλημα έχει αρχίσει να φαίνεται στις ετήσιες 50αδες των καλυτέρων αθλητών ανά αγώνισμα, σύμφωνα με τους στατιστικολόγους.
ΔΕΝ πιστεύω ότι ο ΣΕΓΑΣ θα επαναφέρει τον θεσμό του σωματειακού προπονητή στα δεδομένα προ 7ετιας (με ετήσιο κόστος 1.000.000 ευρώ), παρόλο που τα έσοδα του έχουν αυξηθεί, παρά την μείωση του προϋπολογισμού του από την ΓΓΑ. Αυτό το έχει πετύχει από τους μαζικούς δρομικούς αγώνες. Για παράδειγμα στον αυθεντικό Μαραθώνιο το 2012 συμμετείχαν συνολικά, σε όλες τις διαδρομές, 20.000 δρομείς και το 2017 δήλωσαν συμμετοχή 50.000).
Προφανώς αυτό που μπορεί να κάνει ο ΣΕΓΑΣ είναι να δώσει κίνητρα, στους σωματειακούς προπονητές που θα γυμνάζουν αθλητές των μεγάλων αγωνιστικών κατηγοριών (Νέων και Α-Γ).
Πιο συγκεκριμένα:
Α. Πριμ από διακρίσεις στα πανελλήνια πρωταθλήματα, όπως υπάρχει στα αντίστοιχα των μικρών κατηγοριών. Προφανώς το ποσό που θα διαθέσει θα πρέπει να είναι πολλαπλάσιο αυτού που διαθέτει για τις μικρές κατηγορίες, με δεδομένο ότι οι προπονητές των μικρών έχουν επιπρόσθετα έσοδα, από τις συνδρομές και τα πριμ των μικρών κατηγοριών.
Β. Πριμ από συμμετοχή αθλητών σε διεθνείς αγώνες της κατηγορίας Νέων και Α-Γ, όπως ισχύει στις μικρές κατηγορίες (1500Ευρώ για κάθε προπονητή που ο αθλητής του πιάνει το όριο συμμετοχής).
Κλείνοντας θα ήθελα να επαναλάβω την μεγάλη απώλεια αθλητικού δυναμικού ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ από τις μικρές κατηγορίες στην κατηγορία των νέων, στη χώρα μας, σε σύγκριση με άλλες χώρες ιδίου επιπέδου, σε πληθυσμό και σε αθλητικό δυναμικό. Η παραπάνω ΥΣΤΕΡΗΣΗ στην μακροχρόνια ανάπτυξη του αθλητισμού μας μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, αλλά σε ότι έχει σχέση με το σύστημα αξιολόγησης των σωματείων και προπονητών από τον ΣΕΓΑΣ και το μέρος της ευθύνης των προπονητών, οφείλουμε να διορθώσουμε την πορεία μας.
Επιπλέον ο σχεδιασμός του ΣΕΓΑΣ επιβραβεύει, με οικονομική στήριξη, μόνο τους αθλητές που θα πετύχουν διάκριση με είσοδο στο τελικό σε θεσμικούς αγώνες ΟΛΩΝ των αγωνιστικών κατηγοριών. Αυτό σημαίνει ότι ένας παίδας ή έφηβος αθλητής που διακρίθηκε με μετάλλιο ή τελικό στην κατηγορία του θα παίρνει χρήματα για 1-2 χρόνια και σε περίπτωση που ως Νέος -α, με βελτιωμένες επιδόσεις, δεν καταφέρει να βρεθεί στο τελικό ΔΕΝ θα παίρνει χρήματα, που να είναι θεσμοθετημένα στο σχεδιασμό..
Όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι μικροί αθλητές που βρίσκονται μαζί με την οικογένεια τους δεν έχουν τα ίδια έξοδα με τους φοιτητές της κατηγορίας των Νέων. Γιαυτό η πρόταση μου είναι να μην παίρνουν χρήματα οι Π-Κ και οι Ε-Ν, ανεξάρτητα από τις αγωνιστικές τους επιτυχίες (προφανώς να είναι εξασφαλισμένοι για προπονητικές συγκεντρώσεις, για ιατρική περίθαλψη και διαμονή, εάν χρειάζεται). Αντίθετα θα πρέπει να βοηθηθούν οικονομικά στις αντίστοιχες κατηγορίες των Νέων, τότε που έχουν μεγαλύτερες ανάγκες…
Η οικονομική υποστήριξη των αθλητών που ανήκουν στην κατηγορία των Νέων (παράλληλα με εξασφάλιση διαμονής, προπονητικών συγκεντρώσεων και ιατρικής περίθαλψης), όχι μόνο αυτών που κατάφεραν να μπούν στους 12 πρώτους, όπως προβλέπει ο σχεδιασμός του ΣΕΓΑΣ, αλλά ΟΛΩΝ των αθλητών που πέτυχαν τα όρια για τους ευρωπαϊκούς αγώνες των Νέων, πιστεύω ότι είναι απαραίτητος όρος για την συνέχιση της συστηματικής προπόνησης, έτσι ώστε να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους.

Tags

WH7-banner
azsports_logo-1
ZoiPlagiosSF