Connect with us

INTERVIEW

Καρτς Κίραλι: «Λάτρεψα το πάθος των Ελλήνων»

Published

on

Στον γαλαξία των αστέρων της Μεσατζέρο Ραβέννα, το δικό του ήταν αυτό που έλαμπε περισσότερο… Ίσως δεν ήταν ο καλύτερος τεχνικά, ίσως δεν ήταν ο καλύτερος γενικά, αλλά ήταν αυτός που δε δεχόταν να χάσει κι αυτός που παρέσυρε όλη την ομάδα. Είκοσι έξι χρόνια μετά τον ιστορικό τελικό του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, ο Καρτς Κίραλι μίλησε αποκλειστικά στο Sportsfeed για το νέο ευρωπαϊκό ραντεβού της ομάδας της καρδιάς του με τους ερυθρόλευκους.

συνέντευξη Δημήτρης Τυχάλας
[email protected]

Για πολλούς είναι ο κορυφαίος αθλητής που ανέδειξε το βόλεϊ. Ένας ζωντανός θρύλος με δύο χρυσ;a Ολυμπιακό μετάλλια, ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα (με την ομάδα των ΗΠΑ) και μια σειρά τίτλων με την Μεσατζέρο Ραβένα.
Την ιταλική ομάδα που τον έπεισε να περάσει τον Ατλαντικό και τη διετία 1990-1992 να σαρώσει τα πάντα στο διάβα της. Ένα πρωτάθλημα, ένα κύπελλο, ένα μουντιαλίτο συλλόγων, ένα ευρωπαϊκό σούπερ καπ και ένα κύπελλα πρωταθλητριών. Αυτό που κατέκτησε στις 29 Φεβρουαρίου 1992 στο κατάμεστο από σχεδόν 20.000 φίλους του Ολυμπιακού Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Στον πρώτο ερυθρόλευκο ευρωπαϊκό τελικό, όπου το άστρο του Κατς Κίραλι αλλά και των υπολοίπων αστέρων της υπερομάδας του Ντανιέλε Ρίτσι, έλαμψε εκτυψλωτικά με τον Αμερικάνο άσο να οδηγεί την Μεσατζέρο στην κορυφή της Ευρώπης και μετά να αφιερώνεται στο μπιτς βόλεϊ όπου ο αθεόφοβος μέχρι τα 45 του κατακτούσε τίτλους έως ότου αποφάσισε να αφοσιωθεί 100% στην προπονητική.
Και σήμερα, λίγες ώρες πριν Ολυμπιακός και Ραβέννα βρεθούν ξανά αντιμέτωπες σε έναν Ευρωπαϊκό τελικό, αυτή τη φορά στο διπλό του Challenge Cup, το Sportsfeed έχει τη χαρά και την τιμή να φιλοξενεί αυτόν τον σπουδαίο αθλητή, ο οποίος μας μίλησε για εκείνη τη μαγική βραδιά στο ΣΕΦ, για το βόλεϊ του χθες και του σήμερα, αλλά και για την απολύτως πετυχημένη μετάλλαξη του από έναν πετυχημένο αθλητή σε έναν εξίσου πετυχημένο προπονητή.

Έχουν περάσει 26 χρόνια από εκείνον τον ιστορικό τελικό. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό όταν φέρνετε στη μνήμη σας τον τελικό του 1992;
Εκείνη η διοργάνωση ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία πραγματικά. Και το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου ακόμη και τώρα είναι η απίστευτη ατμόσφαιρα που ζήσαμε όλοι μας σε έναν αγώνα βόλεϊ στην Αθήνα πριν από 26 χρόνια. Λάτρεψα εκείνη την ημέρα τους Έλληνες φιλάθλους και το πάθος που είχε ο κόσμος του Ολυμπιακού για το βολεϊ. Ήταν κάτι το μοναδικό.

Ο τότε προπονητής σας Ντανιέλε Ρίτσι μιλώντας στο Sportsfeed μας ότι ο συγκεκριμένος αγώνας είναι από τους λίγους που κάθεται και βλέπει ξανά και ξανά. Εσείς;
Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά δεν έχω δει ποτέ ξανά εκείνον τον τελικό. Δεν έχω καμία κόπια από τον αγώνα (γέλια).

 

Το 2011 ανέβηκε στην Ραβέννα η θεατρική παράσταση «20 χρόνια δόξας» που αφορούσε την ομάδα βόλεϊ.

Όταν μάθατε ότι μετά από τόσα χρόνια Ολυμπιακός και Ραβέννα θα βρεθούν αντιμέτωποι σε έναν τελικό Ευρωπαϊκού κυπέλλου ποια ήταν η αντίδραση σας;
Ειλικρινά ενθουσιάστηκα… Μετά από 26 χρόνια ξανά αντίπαλοι σε έναν τελικό, είναι πραγματικά κάτι το ξεχωριστό. Εύχομαι καλή επιτυχία και στις δύο ομάδες, είμαι σίγουρος ότι θα προσφέρουν ένα ξεχωριστό θέαμα, αλλά όπως καταλαβαίνεται η καρδιά μου θα είναι με την Ραβέννα.

 

Το 2014, λίγο μετά αφότου κατέκτησε το παγκόσμιο γυναικών ως προπονητής των ΗΠΑ, επέστρεψε στην Ραβέννα.

Είστε ένας θρύλος του παγκόσμιου βόλεϊ. Έχετε κατακτήσει τα πάντα και είστε ο μοναδικός αθλητής με χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες στη σάλα και στο μπιτς βόλεϊ. Πλέον είστε ένας πετυχημένος προπονητής, έχοντας κατακτήσει ήδη ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα με τις ΗΠΑ. Ποιο είναι το μυστικό για αυτή την πετυχημένη μετάλλαξη σας από top αθλητή σε top κόουτς;
Αν μπορούμε να μιλάμε για μυστικά, τότε το δικό μου μεγάλο μυστικό είναι ότι προσπαθώ να είμαι ο καλύτερος μαθητής που θα μπορούσα να είμαι. Το να κοουτσάρεις είναι πολύ, πολύ διαφορετικό από το να παίζεις και χρειάζεται αρκετός χρόνος για να προσαρμοστεί ο κάθε πρώην αθλητής στη νέα πραγματικότητα.

Όταν ήσασταν αθλητής το βόλεϊ ήταν ένα διαφορετικό άθλημα με πόντους, αλλαγές, χωρίς λίμπερο. Τώρα υπάρχει το σύστημα συνεχόμενης καταγραφής πόντων και πολλές ακόμη αλλαγές. Ποια εκδοχή του αθλήματος προτιμάτε εσείς και πιστεύετε ότι οι αλλαγές που έχουν γίνει από την FIVB είναι στη σωστή κατεύθυνση;
Ναι είναι αλήθεια ότι παίζαμε κάτι διαφορετικό με τους πόντους και τις αλλαγές… Τώρα το παιχνίδι είναι πιο γρήγορο με το σύστημα της συνεχόμενης καταγραφής. Ως προς το δεύτερο σκέλος της ερώτηση σας θα το θέσω έτσι. Από τη στιγμή που οι κανόνες του παιχνιδιού είναι αυτοί, το αποδεχόμαστε και προσπαθούμε να βρούμε τον τρόπο για να κυριαρχήσουμε.
Yes, we played a very different system with sideouts and points. Now we play the rally score point system and that’s the one we have to try to be to master. Όπως και να’ χει όμως, η ομάδα με το με μεγαλύτερο ποσοστό στις αλλαγές είναι αυτή που πάντα κερδίζει.

Με την κούπα του παγκόσμιου πρωταθλητή στα χέρια.

Παρακολουθείται το ευρωπαϊκό βόλεϊ; Ποια είναι η άποψη σας για το επίπεδο τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες;
Ναι φυσικά το κάνω, κυρίως όμως αυτό των γυναικών αφού πλέον είμαι προπονητής στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Δεν είμαι τόσο πολύ εξοικειωμένος με το ανδρικό για να μπορέσω να πω εξειδικευμένα πράγματα.
Όσον αφορά το γυναικείο βόλεϊ πέρα από δυνατές εθνικές ομάδες, υπάρχουν ορισμένα πολύ, πολύ δυνατά κλαμπ, ειδικά στην Τουρκία και την Ιταλία και είναι όντως ενδιαφέρον και διασκεδαστικό να τις παρακολουθήσω στο φάιναλ φορ του Champions League.

Έχετε έρθει στην Ευρώπη ως αθλητής. Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε και πάλι στη Γηραιά ήπειρο σαν προπονητή;
Αν και στη ζωή ποτέ μη λες ποτέ, είμαι αφοσιωμένος στην εθνική ομάδα των γυναικών τουλάχιστον μέχρι το τέλος αυτού του Ολυμπιακού κύκλου… Κι από τη στιγμή που όλοι εδώ είμαστε συγκεντρωμένοι στο τι θα γίνει αυτά τα δύο χρόνια που απομένουν μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο δεν έχω σκεφτεί ιδιαίτερα το τι θα γίνει μετά.

EDITORIAL

Sportsfeed.gr - To No1 ελληνικό site για τους Ολυμπιακούς Αγώνες