Connect with us

STORY

Άλλη μια γενναία γυναίκα, σπάει τη σιωπή

Published

on

Οι αποκαλύψεις στο χώρο του αθλητισμού σχετικές με περιστατικά κακοποίησης συνεχίζονται, με γυναίκες να βρίσκουν τη δύναμη για να μοιραστούν την προσωπική τους ιστορία και να βάλουν το δικό τους λιθαράκι για να μπει ένα τέλος στην ασυδοσία των θυτών.

Η Έφη Φωτιάδου υπήρξε αθλήτρια του στίβου που ξεκίνησε γεμάτη όνειρα, όμως στην εφηβεία της, αναγκάστηκε να τα εγκαταλείψει και να φύγει από τον αθλητισμό εξαιτίας των όσων βίωσε από τον προπονητή της, που είχαν σαν αποτέλεσμα ακόμα και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που οδήγησε σε άμβλωση.

Η ιστορία της Έφης

Θα προσπαθήσω μέσα σε λίγες γραμμές να καταθέσω τη δική μου τραυματική εμπειρία των εφηβικών χρόνων.
Γεμάτη όνειρα και με μεγάλο ζήλο ξεκίνησα τον αθλητισμό στα δεκατρία μου χρόνια. Ένα χρόνο μετά ασχολήθηκα με το αγώνισμα του ακοντισμού. Πέφτω στα χέρια ενός (ανθρώπου) που διέκρινε τις ικανότητές μου και ξεκινήσαμε εντατικές προπονήσεις. Κάθε φορά που τελείωνε η προπόνηση, εκθείαζε τις επαγγελματικές και αθλητικές του επιτυχίες, απαξίωνε όλους σχεδόν τους προπονητές… μεγάλους μονολόγους και φλύαρους για να ικανοποιεί το ναρκισσισμό του (αυτό το κατάλαβα μεγαλώνοντας). Σύντομα και για κακή μου τύχη με ξεχώρισε από τα υπόλοιπα παιδιά. Δημιούργησε στο παιδικό μου το μυαλό την εικόνα του παντοδύναμου, του εξυπνότερου, του καταλληλότερου τεχνικού που θα μπορούσε να με αναλάβει.

Θυμάμαι που μου έγραψε δύο γράμματα στα οποία με αποκαλούσε μικρή μου όμορφη και το περιεχόμενο αυτών αναφερόταν στη μοναξιά που ένιωθε ο ίδιος και το τι σήμαινα εγώ γι’ αυτόν, ούσα εγώ σε ηλικία δεκατεσσάρων και αυτός τριαντατρία, λίγο μικρότερος από τους γονείς μου.
Άρχισε να κάνει και χρέη φυσιοθεραπευτή. Μου έλεγε πως μετά από τη προπόνηση τα πόδια μου χρειάζονται μασάζ. Δυσανασχετούσα, αισθανόμουν άβολα και κάποιες φορές αρνιόμουν, όμως αυτός με τον τρόπο του τις περισσότερες φορές το πετύχαινε. Το συνδύαζε μάλιστα με την επιστροφή μου στο σπίτι με σκοπό να κάνουμε μια στάση στο Σέιχ Σου και έτσι απομονωμένοι μου έκανε το καθιερωμένο μασάζ, συγκεκριμένα από τις γάμπες, τους προσαγωγούς και τους γλουτούς, ούσα εγώ μόνο με το εσώρουχο από τη μέση και κάτω.

Την περίοδο αυτή πολύ συχνά με ρωτούσε πώς τον βλέπω, πώς σκέφτομαι και τι αισθάνομαι γι’ αυτόν. Η απάντηση που έπαιρνε ήταν ‘’σαν πατέρα μου, σαν αδερφό μου και σαν φίλο μου ‘’. Οι γονείς μου ήταν άνθρωποι ανυποψίαστοι, παλαιών αρχών, χωρίς επικοινωνία και επαφή με τα παιδιά τους, με αποτέλεσμα να φοβάμαι να τους μιλήσω γι’ αυτά που συνέβαιναν. Μια κατάσταση την οποία γνώριζε δια ζώσης ο ίδιος και την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο.

Διέρρευσε από μια συναθλήτριά μου ότι ήμουν ερωτευμένη με ένα παλικάρι, συναθλητή μου. Μαθαίνοντας το εν λόγω άτομο για το γεγονός, έσπευσε να με απειλήσει ότι θα με διώξει και ότι θα ενημερώσει τους γονείς μου και αυτοί στη συνέχεια θα με σταματήσουν από το σχολείο και από το γήπεδο και θα με στείλουν να εργαστώ στο εργοστάσιο. Με έκανε να πιστέψω ότι θα γκρεμιστούν τα όνειρα μου.

Αφού είδε ότι έπιασε αυτό το επιχείρημα, το χρησιμοποιούσε κατ’ εξακολούθηση ως απειλή κάθε φορά που ενδιαφερόμουν για κάποιον και τεχνιέντως τους έδιωχνε από κοντά μου με σκοπό την απομόνωση μου και τον πλήρη έλεγχο σωματικό, νοητικό και ψυχικό. Αυτό το κατάφερε με μεγάλη επιτυχία στα δεκαπέντε μου χρόνια μετά από συνεχόμενη πλύση εγκεφάλου, κερδίζοντας όλα αυτά τα οποία είχε βάλει στόχο.

Έχοντας κάποιες φορές τάσεις φυγής από αυτή την κατάσταση δεν κατάφερα να ξεφύγω, αφού απομάκρυνε από κοντά μου κάθε είδους διέξοδο. Έτσι λοιπόν διατηρήσαμε μια περίεργη, εξαρτημένη, αρρωστημένη σχέση που ως αποτέλεσμα είχε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη στα δεκαέξι μου. Δε θα ξεχάσω ποτέ την ψυχολογική μου κατάσταση. Για μέρες περνούσε από το μυαλό μου μέχρι και η αυτοκτονία. Δε μπορούσα να μιλήσω σε κανέναν γιατί φοβόμουν την κριτική όλων, αλλά και τον εκφοβισμό του ιδίου καθώς με απειλούσε ώστε να μη διαρρεύσει. Το ξέραμε μόνο αυτός και εγώ. Αφού ο ίδιος δεν προσφέρθηκε να με συνοδεύσει στο γιατρό για προφανείς λόγους, αναγκάστηκα να το εξομολογηθώ σε ένα συμμαθητή μου ίδιας ηλικίας, ο οποίος προθυμοποιήθηκε να αναλάβει και την ευθύνη. Ο άμεσα εμπλεκόμενος με το θέμα προσέφερε το μισό ποσό της άμβλωσης, αναγκάζοντάς με να δανειστώ το υπόλοιπο ποσό, αφού δεν εργαζόμουν. Μετά από κάποιο τραυματισμό, συνέχισα τις προπονήσεις για ενάμιση χρόνο και ούσα δεκαοκτώμιση χρονών πια, εγκατέλειψα το όνειρό μου και έφυγα από τα δίχτυα του. Μάζεψα τα απομεινάρια των εφηβικών μου χρόνων και συνέχισα τη ζωή μου ως γυναίκα πια.Απευθύνομαι στους γονείςΑφουγκραστείτε τα παιδιά σας, συζητάτε μαζί τους.

Τέτοια υποκείμενα βρίσκονται σε όλους τους χώρους. Θα κλέψω κάποιους στίχους από τον Μανώλη Αναγνωστάκη: «Ο λαμπρός ο άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.Α ρε Λαυρέντη εγώ που μόνο το ‘ξερα τι κάθαρμα ήσουν. Τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.Δε θα ‘σαι ο πρώτος, ούτε δα κι ο τελευταίος»

Advertisement

Advertisement

Οι απόψεις - editorial που δημοσιεύονται στο Sportsfeed απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του Sportsfeed το οποίο τηρεί πιστά τις αρχές της ελευθεροτυπίας: Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης. Copyright © 2018 Sportsfeed.gr

Sportsfeed.gr - To No1 ελληνικό site για τους Ολυμπιακούς Αγώνες