Η απειρία ίσως να είναι εκείνη που στοίχισε στον Άγγελο Μαντζουράνη τη μεγάλη βολή στα προκριματικά της σφυροβολίας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο, με τον 21χρονο να μένει εκτός τελικού στην πρώτη του παρουσία.
κείμενα Ελισάβετ Γρηγοριάδου
φωτογραφίες Zsombor Czoma
Ο Μαντζουράνης ξεκίνησε χαμηλά τον αγώνα του στο πρώτο προκριματικό γκρουπ της σφυροβολίας. Έριχνε πέμπτος τις βολές του και η επίδοση που κυνηγούσε ήταν το 76.50μ για την απευθείας πρόκριση στον τελικό. Η πρώτη μετρήθηκε στα 70.94μ, ενώ η δεύτερη ήταν άκυρη και η πίεση άρχισε να αυξάνεται, καθώς απόμενε μόλις μία για να βελτιωθεί και να μπορέσει να πλασαριστεί στον τελικό. Η καλή βολή δεν ήρθε ούτε στην τρίτη και τελευταία του προσπάθεια, καθώς βγήκε εκτός βαλβίδας, αν και η σφύρα του ήταν λίγο πιο κάτω από την γραμμή των 70 μέτρων. O τελικός ήταν μέσα στις δυνατότητές του, αφού το φετινό και ατομικό του ρεκόρ (πανελλήνιο ρεκόρ Κ23) είναι 78.61μ και συνολικά μέσα στην χρονιά έχει ρίξει τρεις φορές πάνω από το όριο που έδινε την πρόκριση και εννέα πάνω από τα 75 μέτρα, που θα τον έφερναν σε μία καλή θέση για να μπει στον τελικό και χωρίς την επίτευξη ορίου. Η τελική του θέση στην κατάταξη είναι η 34η.
Αντιμετώπισε μερικά προβλήματα με την άφιξή του στο Μισάτο, που τουλάχιστον σωματικά κατάφερε να τις ξεπεράσει όπως δήλωσε στο Sportsfeed: «Σήμερα ήμουν καλά αλλά δεν κατάφερα να συνδυάσω τα καλά τεχνικά σημεία μου. Είναι αρκετές μέρες που πονάω και δεν έχω βγάλει ποιοτικές προπονήσεις. Την πρώτη μέρα που φτάσαμε στο Μισάτο, πήγαμε να κάνουμε ένα ζέσταμα το απόγευμα για να ξεπιαστούμε από το ταξίδι και εκεί που έπιασα τα πόδια μου για να κάνω διατάσεις, κάνουν κρακ και μετά με ενημερώνουν ότι έπαθα κάτι σαν υπερδιάταση στον τένοντα του δικεφάλου. Τις πρώτες μέρες δεν μπορούσα να περπατήσω πολύ καλά και κούτσενα και από τα δύο πόδια. Μετά ήρθε και μία ίωση που με κούρασε πιο πολύ θεωρώ. Παρ’ όλα αυτά, τις τελευταίες μέρες ήμουν καλά».
Ψυχολογικά, όμως, οι αναποδιές αυτές τον επηρέασαν περισσότερο και κατέβαλε προσπάθεια για να πείσει τον εαυτό του να μπει μέσα στην βαλβίδα σήμερα και να αγωνιστεί στα προκριματικά του παγκοσμίου: «Δεν ήθελα να ρίξω σήμερα. Αν με ρώταγες πριν δύο μέρες θα σε ρωτούσα γιατί να κατέβω. Δεν υπάρχει λόγος. Προσπάθησα πάρα πολύ να το δουλέψω στο μυαλό μου, να βρω κίνητρο και να έρθω να ρίξω και θεωρώ τα κατάφερα κάπως. Τις τελευταίες μέρες πέρασα αρκετές ώρες μόνος μου, σκεφτόμουν, έβλεπα παλιές βολές και δούλευα το μυαλό μου. Είχα γίνει καλά σωματικά αλλά με είχε πάρει από κάτω. Μιλούσα με τον προπονητή μου, τον κύριο Παπαδόπουλο και τον πατέρα μου στην Ελλάδα, που προσπαθούσανε όλοι να με φέρουν στα λογικά μου».
Μέσα στην χρονιά που είχε τα πάνω και τα κάτω, ο Μαντζουράνης σημείωσε τις μεγαλύτερες βολές της καριέρας του και αυτό που κρατάει είναι τα λάθη του που θα τον βοηθήσουν στην συνέχεια: «Γενικά ήταν μια πολύ καλή χρονιά βάσει επιδόσεων και σε αυτό το κομμάτι δεν έχω παράπονο. Στην διαχείρηση των αγώνων πρέπει να βελτιωθώ αρκετά, γιατί το μυαλό μου είναι αυτό που με κρατά πίσω. Αν τα πράγματα είχαν πάει όπως ήθελα στο Μπέργκεν, τώρα θα ήμουν στην Αμερική. Δεν θα ερχόμουν εδώ γιατί το παγκόσμιο δεν ήταν στόχος».
