To ελληνικό τρίδυμο των 20χλμ βάδην ολοκλήρωσε την εμφάνισή του στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος, με τις αθλήτριες να είναι ικανοποιημένες με τις εμφανίσεις τους στο κλείσιμο της σεζόν.
κείμενα Ελισάβετ Γρηγοριάδου
φωτογραφίες Zsombor Czoma
Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη κατέλαβε την 16η θέση στον τελικό του Τόκιο με την πέμπτη καλύτερη επίδοση της καριέρας της, με το χρονόμετρο να σταματά στο 1:29:47 και η ίδια να δηλώνει χαρούμενη για το αποτέλεσμα παρά τις ενοχλήσεις που εμφανίστηκαν: «Κατέγραψα μία επίδοση που είχα στα πόδια μου, ήξερα ότι μπορώ να πάω τόσο, αλλά όχι σήμερα. Από τον Ιανουάριο – Φεβρουάριο είχα να βαδίσω τόσο γρήγορα. Ένιωθα ότι η κούρσα πήγαινε πιο γρήγορα από ότι φάνηκε από το χρονόμετρο. Στα τελευταία χιλιόμετρα ένιωσα μια ενόχληση και επειδή είχα πάρει και δύο κάρτες, προσπάθησα να παραμείνω μέσα στο παιχνίδι, παρά να βγω εντελώς. Τώρα θέλω να κοιτάξω αυτό το προβληματάκι, να δούμε τι είναι και εύχομαι να μην είναι τίποτα το σπουδαίο. Από όλη την διοργάνωση έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν πήγε καλά το 35άρι και βγήκε το 20άρι. Αλλά σήμερα απέδειξα ότι θα μπορούσα να είμαι καλή και στα 35χλμ. Με ικανοποιεί που σημείωσα επίδοση κάτω από το 1:30 και ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου».
Την καλύτερη φετινή της επίδοση σημείωσε η Χριστίνα Παπαδοπούλου με το 1:35:05 και παραδέχεται ότι το 2025 είχε πολλές δυσκολίες, που θα μπορούσαν να την αφήσουν εκτός, αλλά κατάφερε να ανταπεξέλθει για να αγωνιστεί σήμερα στο Τόκιο: «Ο αγώνας πήγε καλά και βοήθησαν οι συνθήκες. Η αλήθεια είναι ότι είχα φοβηθεί όταν έφτασα εδώ, γιατί είχε αφόρητη ζέστη και υγρασία και ήξερα ότι αυτή η κούρσα θα χρειαστεί μυαλό. Φοβήθηκα που δεν είχα και τον προπονητή μου μαζί, οπότε η διαχείρηση ήταν καθαρά επάνω μου. Έχω την εμπειρία μίας αθλήτριας μεγάλων διοργανώσεων, αλλά τον προπονητή σου τον χρειάζεσαι δίπλα σου μήπως και συμβεί κάτι», ανέφερε στο Sportsfeed και συμπλήρωσε: «Η χρονιά ήταν πολύ δύσκολη ψυχολογικά. Πολλές μέρες δεν έβρισκα την δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι, δεν έβρισκα στόχο και ήταν δύσκολο για μένα επειδή μου είναι πρωτόγνωρο. Έχουμε ανθρώπους δίπλα μας που μας πιστεύουν. Είναι η οικογένειά μου, οι φίλοι, ο προπονητής μου, οι φυσιοθεραπευτές μου, ο ψυχολόγος μου, οι διατροφολόγοι μας. Έχουμε μια μεγάλη ομάδα πίσω μας, που την στιγμή που δεν πίστεψα εγώ σε μένα, το έκαναν εκείνοι».
Στα 34 της χρόνια, η Παναγιώτα Τσινοπούλου αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε παγκόσμιο πρωτάθλημα και ενώ η προετοιμασία της δεν πήγε καλά, αφού έμεινε εκτός για περίπου ένα τρίμηνο, πραγματοποίησε μία θετική εμφάνιση για την δουλειά που έκανε μέσα στην χρονιά: «Είμαι πολύ ευχαριστημένη με την εμφάνιση και την επίδοσή μου. Ήταν δύσκολη χρονιά για μένα με κάποια θέματα που με κράτησαν μεγάλο διάστημα εκτός προπονήσεων. Επανήλθα στα μέσα καλοκαιριού και έδειξα ότι με λίγο καιρό προπόνησης μπορώ να σταθώ σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ο απολογισμός της σεζόν μπορεί να είναι μόνο θετικός. Το σώμα μου ανταπεξέρχεται σωστά στις προπονήσεις που έχω στο πρόγραμμά μου και ψυχολογικά κατάφερα να αντιμετωπίσω να προβλήματα που προέκυψαν αρκετά σύντομα για να προχωρήσω. Θέλω να δείχνω το παράδειγμα στα παιδιά μου ότι δεν πρέπει να τα παρατάμε και πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο. Πρέπει να προσπαθήσουμε να για πετύχουμε τους στόχους μας, γιατί αλλιώς δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ».
