Ο Έβαν Ντάνφι έχει αφιερώσει τη ζωή του στον βάδην, όχι μόνο για να καταφέρνει να αγωνίζεται στις κορυφαίες διοργανώσεις του πλανήτη, αλλά για να έχει το αγώνισμά του την θέση που του αξίζει. Ακόμα και όταν η ίδια η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή με την παγκόσμια ομοσπονδία στίβου θέλησαν να το εξαφανίσουν, αφαιρώντας το από το Ολυμπιακό πρόγραμμα. Εκείνος δεν σιώπησε, το υπερασπίστηκε και σήμερα είναι ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής.
κείμενα Ελισάβετ Γρηγοριάδου
φωτογραφίες Zsombor Czoma
Ο σημερινός τελικός του 20ού παγκοσμίου πρωταθλήματος στο Τόκιο ήταν γεμάτος συναισθήματα για τον Καναδό πρωταθλητή. Αρχικά, κέρδισε το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στα 35χλμ βάδην, μετά το χάλκινο στα 50χλμ του 2019 στη Ντόχα, μία επιτυχία που έβγαλε εις πέρας με ένα πόδι στην ουσία, αφού εμφάνισε πρόβλημα στον δικέφαλο. Τα τελευταία τρία χιλιόμετρα υπέφερε από τον πόνο, αλλά κατάφερε να τερματίσει και αντί να το πανηγυρίσει όπως θα έκανε ο οποιοσδήποτε, έμεινε στη γραμμή τερματισμού για να τους περιμένει όλους τους βαδιστές σαν μεγάλος αδελφός.
Εκτός από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου που ήταν ένα παιδικό του όνειρο, είδε ότι η προσπάθειά του να υπερασπίζεται το βάδην πιάνει καρπούς παρά τις αλλαγές που γίνονται στο αγώνισμα, με τον ίδιο να τονίζει ότι το βάδην πάντα θα προσφέρει θέαμα στο κοινό που βρίσκεται στους δρόμους των πόλεων αλλά και στους τηλεθεατές.
«Είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ο προπονητής μου κι εγώ είμαστε μαζί από τα 10 μου και βάλαμε στόχο να γίνουμε παγκόσμιοι πρωταθλητές και να καταρρίψουμε το παγκόσμιο ρεκόρ. Καταφέραμε να τα κάνουμε και τα δύο φέτος και είναι πραγματικά ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Κλείνω τα 35 φέτος, αλλά νιώθω ότι γίνομαι όλο και καλύτερος. Σήμερα έκανα απλά υπομονή. Είναι μέρος της τακτικής μου και όλοι όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι μπορώ να είμαι καλύτερος στο δεύτερο μισό του αγώνα. Στην αρχή ανησυχούσα λίγο, δυσκολευόμουν πολύ και σκεφτόμουν ότι ίσως το χρυσό μετάλλιο δεν θα ερχόταν σήμερα. Στο δεύτερο μισό του αγώνα, βρέθηκα στην πρώτη θέση, αλλά παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία δύο χιλιόμετρα μου φάνηκαν τα πιο δύσκολα που έχω κάνει ποτέ. Έπρεπε να διοχετεύσω όλη μου τη δύναμη για όλους τους ανθρώπους πίσω στην χώρα μου, αυτούς που με στηρίζουν. Στην οικογένειά μου που είναι εδώ και στην αρραβωνιαστικιά μου πίσω στον Καναδά που παρακολούθησε τον αγώνα μου από το σπίτι. Το βάδην είναι πάντα συναρπαστικό. Δεν ξέρω γιατί ο κόσμος θέλει να το αφήνει εκτός προγραμμάτων. Πάντα δίνουμε μια παράσταση».
Το βάδην είναι το αγώνισμα του στίβου που δέχεται τις περισσότερες αλλαγές, με τελευταία να είναι η αφαίρεση των 35χλμ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028 στο Λος Άντζελες. Ο Ντάνφι από το 2016, όταν δεν ήταν ακόμα μεγάλο όνομα με επιρροή, ξεκίνησε να παίρνει θέση σε τέτοια θέματα, όταν η World Athletics (τότε IAAF) θέλησε να βγάλει τα 50χλμ βάδην από τους Ολυμπιακούς και τα παγκόσμια πρωταθλήματα. Ο Καναδός με την στήριξη άλλων βαδιστών, βοήθησε να καθυστερήσει αυτή η κίνηση μέχρι και τους Ολυμπιακούς του 2021. Aκόμα και τότε, αφού γνώριζε ότι δεν μπορεί να αλλάξει την πρόταση της WA, έκανε την δική του πρόταση για την δημιουργία ενός νέου αγωνίσματος που δεν ήταν άλλο από την μεικτή σκυταλοδρομία. Είναι σίγουρο ότι όποιο και να είναι το μέλλον του στον πρωταθλητισμό, θα συνεχίσει να μάχεται για το βάδην ακόμα και όταν αποσυρθεί.
