Η σαρωτική εισβολή των εταιριών τυχερών παιχνιδιών (στοίχημα, καζίνο) στον αθλητισμό με τη μορφή χορηγιών αλλά και πληρωμένων βίντεο στα social media μέσω των influencers, έχει απενοχοποιήσει τον τζόγο που πλέον έχει ταυτιστεί με τον αθλητισμό. Η Δανία είναι η πρώτη χώρα που αποφάσισε να διαχωρίσει τον αθλητισμό από τον τζόγο, ψηφίζοντας νόμο που πετά εκτός αθλητισμού τη διαφήσιμη τυχερών παιχνιδιών.
του – Θανάση Νικολάου
[email protected]
Πιο συγκεκριμένα, το κοινοβούλιο της Δανίας ψήφισε μια εκτεταμένη απαγόρευση προώθησης τυχερών παιχνιδιών με τον τίτλο «Πακέτο τυχερών παιχνιδιών 1» – που περιγράφεται από το υπουργείο οικονομικών – φορολογίας ως: «Έναν ολοκληρωμένο νόμο που θα επιβραδύνει και θα αντιστρέψει την ανάπτυξη του εθισμού στα τυχερά παιχνίδια στη Δανία. Στόχος είναι η δημιουργία μιας πιο υπεύθυνης και ασφαλούς αγοράς τυχερών παιχνιδιών – ειδικά για τα παιδιά και τους νέους, οι οποίοι εκτίθενται ολοένα και περισσότερο σε τυχερά παιχνίδια και διαφημίσεις που σχετίζονται με αυτά».
Τα μέτρα περιλαμβάνουν «ρύθμιση των influencers και σημαντικούς περιορισμούς στην εμπορία τυχερών παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης διαφημίσεων τυχερών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια αθλητικών εκδηλώσεων, απαγόρευση της χρήσης διάσημων προσώπων σε διαφημίσεις και στο μάρκετινγκ που μπορεί να επηρεάσει παιδιά και νέους. Ταυτόχρονα, η πρόληψη και η θεραπεία του εθισμού στα τυχερά παιχνίδια ενισχύεται με στοχευμένες προσφορές για παιδιά και νέους, μαζί με ένα νέο ερευνητικό ταμείο που θα δημιουργήσει καλύτερη γνώση σχετικά με τη συμπεριφορά και τον εθισμό στα τυχερά παιχνίδια».
Οι ραδιοτηλεοπτικές διαφημίσεις για τυχερά παιχνίδια απαγορεύονται από 10 λεπτά πριν από την έναρξη έως 10 λεπτά μετά, οι ζωντανές αποδόσεις δεν πρέπει να προβάλλονται στα στάδια και η διαφήμιση τυχερών παιχνιδιών απαγορεύεται σε απόσταση 200 μέτρων από σχολεία ή σε λεωφορεία. Τα εισαγωγικά παιχνίδια με «δωρεάν χρήματα» είναι επίσης εκτός νόμου.
Η υπουργός οικονομικών και φορολογίας της Δανίας, Άνε Χάλσμποε Γιόργκενσεν τόνισε: «Αυτή είναι η αρχή μιας αναμέτρησης με μια βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών στην οποία είχε επιτραπεί να καταλάβει πάρα πολύ χώρο για πάρα πολύ καιρό, ώστε η ψυχαγωγία να μην μετατραπεί σε εθισμό. Αυτό απαιτεί τόσο υπεύθυνους παρόχους, αυστηρότερους κανόνες όσο και μια διαρκή πολιτική προσπάθεια».
