Τους κολυμβητές δεν τους ενδιαφέρει να κερδίζουν μόνο μετάλλια και να καταρρίπτουν τα ρεκόρ τους, αλλά και το να έχουν διάρκεια και να παραμείνουν στην ελίτ για χρόνια. Κάτι που ίσως τους το στερήσει να είναι οι τραυματισμοί, όμως πιο συχνό είναι το φαινόμενο του «burnout», για το οποίο η Κέιτι Λεντέκι έχει βρει τον τρόπο της ώστε να το αποφεύγει.
της Ελισάβετ Γρηγοριάδου
[email protected]
Με όλη την προπόνηση, τα πολλά χιλιόμετρα και την προετοιμασία για έναν μεγάλο αγώνα, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κολυμβητές και οι κολυμβήτριες είναι η πνευματική εξουθένωση ή αλλιώς «burnout». Οι πολλοί μήνες προπόνησης για να βρεθούν σε άριστη φόρμα, ακολουθούμενοι από μια περιόδο που η ένταση μειώνεται λιγάκι μέχρι και που έρχεται ο αγώνας στόχος της χρονιάς, αφαιρούν πολλά από τους κολυμβητές, ανεξάρτητα από το πόσο γρήγοροι είναι. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που κολυμβητές ταλαιπωρούνται με burnout όπως ο Άνταμ Πίτι (Βρετανία), ο Κέιλεμπ Ντρέσελ (ΗΠΑ) και ο Κρίστοφ Μίλακ (Ουγγαρία).
Η Κέιτι Λεντέκι προσπαθήσει να αποφύγει το burnout από τότε που ήταν 15 ετών και συμμετείχε στις πρώτες της μεγάλες διοργανώσεις, ενώ φέτος έκλεισε τα 28 της. Για εκείνη, το κλειδί δεν είναι να επικεντρωθεί στη νίκη, αλλά στη βελτίωσή της όπως αναφέρει σε συνέντευξή της στο «The Athletic»: «Αυτό ξεκινάει πολύ πίσω από τότε που ξεκίνησα την κολύμβηση. Για κάποιο λόγο σκέφτηκα ότι η βελτίωση θα είναι το όνομα για τους στόχους μου. Τους αποκαλούσα οι χρόνοι που θέλω να κολυμπήσω. Και έγραφα αυτές τις επιδόσεις πριν από κάθε αγώνα. Νόμιζα ότι ήταν κάτι ξεχωριστό όταν έδινα στους στόχους μου ένα όνομα».
«Πάντα μου άρεσε το γεγονός ότι η κολύμβηση βασίζεται στον χρόνο. Μπορείς πραγματικά να ποσοτικοποιήσεις την πρόοδό σου και να δεις πόσο έχεις βελτιωθεί. Μετά τις εμφανίσεις μου, υπολόγιζα το πόσο ξεπέρασα εκείνο τον χρόνο που είχα βάλει ως στόχο ή πόσο μακριά ήμουν από εκείνον και φυλούσα αυτό το κομμάτι χαρτί για τον επόμενο αγώνα». Αυτό μεταφράζεται σε νίκες για την Αμερικανίδα.
«Κατάλαβα από πολύ μικρή ηλικία ότι δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα κάνουν οι υπόλοιποι κολυμβητές στον αγώνα. Οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να θέσεις έναν χρόνο – στόχο για τον εαυτό σου και να προσπαθήσεις να τον καταγράψεις. Νομίζω ότι αυτή η λογική μου επέτρεψε πραγματικά, συμμετέχοντας στα μεγάλα πρωταθλήματα, να μένω συγκεντρωμένη στη δική μου διαδρομή και να μην ασχολούμαι με το τι κάνουν οι άλλοι ή πώς μπορεί να πάνε στον αγώνα τους. Υπήρξαν στιγμές που ήταν δύσκολο. Ειδικά όταν ξεκίνησα το σερί νικών μου. Σε ένα σημείο ξεκινάς να σκέφτεσαι και να προσπαθήσεις να διατηρήσεις αυτό το ρεκόρ και να συνεχίσεις να κατακτάς τα μετάλλια».
Μετά το Λονδίνο το 2012, το Ρίο το 2016, το Τόκιο το 2021 και το Παρίσι το 2024, η Λεντέκι έχει βάλει στόχο να είναι παρούσα και στο Λος Άντζελες το 2028 και να αγωνιστεί μέσα στο σπίτι της. Η νοοτροπία που έχει αναπτύξει τα προηγούμενα χρόνια είναι αυτή που θα την βοηθήσει να εκπληρώσει τον στόχο της, αλλά υπάρχει ακόμα ένα συστατικό που λαμβάνει υπόψη: «Νομίζω ότι η ισορροπία είναι πολύ σημαντική. Να μην απορροφάσαι πολύ στην κολύμβηση και να διατηρείς όλα τα άλλα ενδιαφέροντά σου. Νομίζω ότι όταν φτάσεις σε ένα επίπεδο, μπορεί να έχεις την σκέψη ότι πρέπει να τα δώσεις όλα και να επικεντρωθείς μόνο σε αυτό. Αλλά είναι πραγματικά σημαντικό να διατηρείς καλή ισορροπία».
