Πριν την έναρξη του 20ού παγκοσμίου πρωταθλήματος που φιλοξενείται στο Τόκιο, θα λέγαμε ότι ο Εμάνουελ Γουανιόνι είναι το μεγάλο φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στα 800μ των ανδρών, αλλά ο Κενυάτης δείχνει άδειος από ενέργεια κάτι που φαίνεται ότι έχει σε περίσσευμα ο Μαροκινός (που τρέχει για την Ισπανία), Μοχάμεντ Αταουί.
κείμενα Ελισάβετ Γρηγοριάδου
φωτογραφίες Zsombor Czoma
Ο Γουανιόνι ξεκίνησε την πορεία του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο με 1:45.05 στα προκριματικά και συνέχισε με 1:43.47 στα ημιτελικά, για να προκριθεί στον τελικό με την τέταρτη καλύτερη επίδοση. Με την προσπάθεια που κατέβαλε για να έρθουν αυτοί οι χρόνοι δεν πείθει ότι θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του τελικού και σίγουρα όχι το φαβορί. Το 1:41.44 που σημείωσε στο ντάιαμοντ λιγκ του Μονακό δεν φαίνεται ότι μπορεί να επαναληφθεί στον τελικό. Η τακτική «Ρουντίσα» μπαίνω μπροστά από την αρχή, τρέχω στο δικό μου ρυθμό και δεν μπορεί να με πιάσει κανείς στην τελική ευθεία, δεν είναι στα πόδια του Κενυάτη. Τουλάχιστον αυτό έχει δείξει μέχρι στιγμής στο Τόκιο.
Ο κάτοχος του τίτλου από το 2023 είναι ο Μάρκο Άροπ, αλλά ο Καναδός είναι πολύ πιθανό να παραχωρήσει τον τίτλο του σήμερα. Στα ημιτελικά έτρεξε σε 1:45.09, ενώ το φετινό του ρεκόρ είναι 1:42.22. Και αυτός δείχνει άδειος από ενέργεια. Μάλλον Γουανιόνι και Άροπ εξάντλησαν ο ένας τον άλλον στην pre-season, τρέχοντας στα μίτινγκ του ντάιαμοντ λιγκ με στόχο επίδοση κάτω από το 1:41.00.
Και ξαφνικά, ξεπετάχτηκε ο Μοχάμεντ Αταουί, που δείχνει ότι έχει τα πιο φρέσκα πόδια από όλους. Μπήκε στον τελικό με 1:43.18, την καλύτερη επίδοση, όσο ακριβώς έκανε και ο Κίαν Μακφίλιπς (Ιρλανδία), τον οποίο δεν πρέπει να αποκλείουμε από το βάθρο. Ο Αταουί είχε κερδίσει πέρσι το αργυρό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Ρώμης και στοχεύει στην πρώτη του διάκριση σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν ξεγράφουμε τον σκληροτράχηλο Αλγερινό Ντζαμέλ Σεντζατί, ενώ ο Τσεπίσο Μασαλέλα (Μποτσουάνα), είναι πολύ ενδιαφέρον δρομέας αλλά και πολύ άπειρος.