Τάξη φαίνεται να μπαίνει στην ομοσπονδία του στίβου, όσον αφορά τους προπονητές που φέρουν τον τίτλο του ομοσπονδιακού και αυτούς που προπονούν μέλη της Εθνικής ομάδας.
Η απόφαση της προέδρου του ΣΕΓΑΣ να προκύψει επικεφαλής τομέα κατόπιν ψηφοφορίας μεταξύ των προπονητών, ανέδειξε μεταξύ άλλων και τις ενστάσεις των ομοσπονδιακών – συνεργατών για τις παρατυπίες που επιτρέπονται και σε κάποιες περιπτώσεις πριμοδοτούνται από την ομοσπονδία.
Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν περιπτώσεις αλλοδαπών προπονητών που δεν έχουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος στην Ελλάδα και σύμφωνα με το νόμο απαγορεύεται να κατέχουν θέση ομοσπονδιακού και να πληρώνονται από την ομοσπονδία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Αυστραλού Μπρεντ Βάλανς αλλά και του Σλοβάκου Μάτεζ Σπίσιακ. Προφανώς και οι αθλητές επιλέγουν ελεύθερα τους προπονητές τους, ωστόσο ο νόμος απαγορεύει ρητά οποιαδήποτε σχέση (κυρίως οικονομική) με την ομοσπονδία. Πόσο μάλιστα όταν Έλληνες ομοσπονδιακοί προπονητές (πληθυντικός) πληρώνουν από την τσέπη τους για τις προετοιμασίες και τη φυσική τους παρουσία στις μεγάλες διοργανώσεις.
Επίσης, έχουν εντοπιστεί περιπτώσεις «προπονητών» χωρίς καν δίπλωμα προπονητικής όπως ο διαπιστευμένος από τον ΣΕΓΑΣ Άγις Πίσχος που ως φοιτητής των ΣΕΦΑΑ δηλώθηκε (και διαπιστεύθηκε από την ομοσπονδία) ως προπονητής της Κυριακής Φιλτισάκου. Υπάρχει και περίπτωση αθλήτριας στίβου που έχει δηλωμένο προπονητή με ειδικότητα στην… κολύμβηση.
Όλα αυτά φαίνεται να παίρνουν το δρόμο της τακτοποίησης, τουλάχιστον όσον αφορά το αγώνισμα του βάδην με τη σύμπνοια και συνεργασία των… κανονικών και αναγνωρισμένων προπονητών στίβου. Αυτών που όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στην Καρδίτσα, τη Βέροια, την Πάτρα αλλά και σε νησιά, φροντίζουν όχι μόνο για την ανάδειξη πρωταθλητών, αλλά και για την ανάπτυξη του αγωνίσματος που τα τελευταία χρόνια έχει φέρει πολλές και μεγάλες διακρίσεις στην Ελλάδα. Έστω και αργά, η ομοσπονδία θα πρέπει να φροντίσει για τους… εργάτες της.
