Ενα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, τo 20ό παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου ήταν η μεταβατική διοργάνωση στην οποία πολλά νέα πρόσωπα εμφανίστηκαν και πρωταγωνιστές της προηγούμενης δεκαετίας μπήκαν στη διαδικασία αποχώρησης. Είδαμε αθλητές που τους περιμεναμε να κάνουν το… ξεπέταγμα, επιτέλους να τα καταφέρνουν και μεγάλες επιστροφές από τραυματισμούς. Και φυσικά τους σούπερ σταρ, τους… ανέγγιχτούς αλλά και τους Hall of Famers. Το Sportsfeed κατέγραψε τα πρόσωπα του παγκοσμίου πρωταθλήματος που ξεχώρισαν είτε θετικά, είτε αρνητικά
Νέα πρόσωπα
Το τελείωμα του στο 40αρι είναι κόντρα σε κάθε λογική γαλακτικού οξέως. Απλά τρομερός.
– Κόρντελ Τιντς (ΗΠΑ) – 110μ εμπόδια
Όλη τη σεζόν κέρδιζε τον Γκραντ ΧόλογουεΪ (ΗΠΑ). Δεν είναι έκπληξη η επιτυχία του. Πολυαθλητής που κάνει όλα τα άλματα πλην επί κοντώ, αλλά αυτό το 12.87 τον κράτησε στα εμπόδια.
– Έιμι Χαντ (Βρετανία) – 200μ
Μεγάλο ταλέντο στα ηλικιακά πρωταθλήματα της Ευρώπης, δεν είχε καταφέρει τίποτα εκτός σκυταλοδρομιών στην κατηγορία των γυναικών. Στο Τόκιο ήταν ανέλπιστα καλή.
– Μπράιαν Λεβέλ (Τζαμάικα) – 200μ
Η απειρία (κόλλησε στη στροφή πριν την τελική ευθεία) του στέρησε το χρυσό και τον… έριξε στο χάλκινο. Βέβαια έχασε από τον Νόα Λάιλς (Τζαμάικα). Κάτι μας λέει πως ήταν η τελευταία φορά.
– Κίαν Μακφίλιψ (Ιρλανδία) – 800μ
Οι γονείς του ήθελαν να κάνουν το ταξίδι στο Τόκιο και τους απέτρεψε. «Κρατήστε τα λεφτά σας για το Μπέρμιγχαμ και το ευρωπαϊκό. Εκεί θα τους κερδίσω όλους» τους είπε, ωστόσο στο Τόκιο είχε τρομερή πορεία και θα μπορούσε να είναι στο βάθρο. Τρομερή επίδοση το 1:42.15 που έκανε.
Επιβεβαίωση προσδοκιών
– Ομπλίκ Σεβίλ (Τζαμάικα) – 100μ
Από το 2021 τον περιμέναμε να βγει. Άργησε τέσσερα χρόνια, αλλά απέδειξε ότι είναι ο πιο ολοκληρωμένος σπρίντερ. Εκκίνηση για σεμινάριο και εξαιρετική top end speed. Ο θρυλικός Γκλεν Μιλς, άργησε λίγο αλλά έχει την απάντηση πλέον για τους Αμερικανούς.
– Ματία Φουρλάνι (Ιταλία) – μήκος
Τα προσόντα του Ιταλού είναι γνωστά. Όπως και η αδυναμία του να βρίσκει βαλβίδα. Στο Τόκιο κατάφερε να τη βρει και σε ηλικία μόλις 20 ετών και 221 ημερών έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής.
– Τζουλέισι Ανγκούλο (Εκουαδόρ) – ακοντισμός
Γνωστή σε όλους όσοι ασχολούνται με τις κατηγορίες Κ18 και Κ20, έκανε τέσσερις φορές εθνικό ρεκόρ φέτος ξεκινώντας με 62.25μ για να κλείσει τη χρονιά στο 65.12μ.
– Λεγιάνις Πέρεζ (Κούβα) – τριπλούν
Στη Βουδαπέστη ήταν τρίτη, όμως φέτος μας έχει δείξει ότι είναι η συνέχεια της Γιουλιμάρ Ρόχας (Βενεζουέλα). Το στιλ της 23χρονης Κουβανής είναι πραγματικά υπέροχο (όπως συμβαίνει με όλους τους Κουβανούς άλτες)
– Τίνα Κλέιτον (Τζαμάικα) – 100μ
Στη διοργάνωση – αντίο της Σέλι Αν Φρέιζερ Πράις η Τζαμάικα μας παρουσίασε τη διάδοχό της. Η 21χρονη Κλέιτον πήγε στο Τόκιο με ατομικό 10.95 από το… 2022. Τελικά έτρεξε 10.76 και είναι ότι πιο κοντινό στη βολίδα Μελίσα Τζέφερσον Γούντεν (ΗΠΑ).
Μεγάλες επιστροφές
– Κεσόρν Γουόλκοτ (Γρενάδα) – ακοντισμός
Κέρδισε το πρώτο του μεγάλο χρυσό σε ηλικία 19 ετών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012. To 2016 στο Ρίο ήταν τρίτος και εκ τότε… τίποτα. Με 88.16μ έκανε το μεγάλο come back και στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.
– Ράιαν Κράουζερ (ΗΠΑ) – σφαιροβολία
Όλο το χρόνο πάλευε με τραυματισμούς και δεν έκανε κανέναν αγώνα. Ως κάτοχος τίτλου βρέθηκε στο παγκόσμιο χωρίς να χρειαστεί να περάσει από τα τράιαλς των ΗΠΑ. Ακόμα και έτσι, ήταν ο μόνος που πέρασε τα 22 μέτρα και με 22.34μ και κέρδισε τον 3ο σερί παγκόσμιο τίτλο.
– Τζέικ Γουάιτμαν (Βρετανία) – 1.500μ
Άλλος ένας αθλητής με σοβαρό τραυματισμό. Παγκόσμιος πρωταθλητής το 2022, ακολούθησαν τρία χρόνια γεμάτα τραυματισμούς και αποχές. Για 0.02 έχασε το χρυσό από τον Μαροκινοπορτογάλο Άιζακ Ναντέρ που έκανε 3:34.10 και μάλλον δε θα τον ξαναδούμε κάπου.
– Τζαρίμ Ρίτσαρνς (Τρίνινταντ και Τομπάγκο) – 400μ
Το 2017 ήταν ο πρωταγωνιστής της μεγάλης νίκης της πατρίδας του στα 4Χ400μ επί των ΗΠΑ στη μεγαλύτερη έκπληξη εκείνων των αγώνων. Από το διάδρομο Νο2, σε ηλικία 32 ετών, ολοκλήρωσε 2ος το 400ρι στον τελικό του Τόκιο κάνοντας εθνικό ρεκόρ με 43.72.
– Γιουλιμάρ Ρόχας (Βενεζουέλα) – τριπλούν
Μετά από μεγάλη αποχή και πολύ σοβαρό τραυματισμό, επέστρεψε και ανέβηκε στο βάθρο. Αυτό από μόνο του είναι κατόρθωμα.
Απογοητεύσεις
– Κάρστεν Βάρχολμ (Νορβηγία) – 400μ εμπόδια
Πήγε στο Τόκιο έχοντας την κορυφαία επίδοση με 46.28 και αυτοπεποίθηση που δεν είχε ούτε ο Μόντο Ντουπλάντις (Σουηδία). Τελικά δεν πήρε ούτε μετάλλιο (5ος).
– Μίλτος Τεντόγλου (Ελλάδα) – μήκος
Στον προκριματικό ήταν σίγουρος πως οι αντίπαλοί του τρόμαξαν, διαπιστώνοντας ότι είναι σε τρομερή κατάσταση. Στον τελικό όλα πήγαν στραβά. Κακό τρέξιμο και κακό πρώτο άλμα, κράμπες στο δεύτερο, ακόμα χειρότερο το τρίτο άλμα και έμεινε… 11ος.
– Γιάκομπ Ίνγκεμπριγκτσεν (Νορβηγία) – 1.500μ/5.000μ
Ανέτοιμος ο Νορβηγός, το παραδέχθηκε μετά το 1500αρι, προσπάθησε αλλά οι αντίπαλοί του τον… κατάπιαν.
– Νεράζ Τσόπρα (Ινδία) – ακοντισμός
Ο πολυδιαφημισμένος (και από τη WA) Ινδός ακοντιστής ήταν μεγάλη απογοήτευση. Η 8η θέση με 84.03μ ήταν μεγάλη σφαλιάρα για το αγαπημένο παιδί της WA.
– Νάφι Τιάμ (Βέλγιο) – έπταθλο
Ξεκίνησε το παγκόσμιο με γκρίνια για την ομοσπονδία της και τα παράτησε στο 6ο αγώνισμα…
Παγκόσμιες εκπλήξεις
– Ομάδα σκυταλοδρομίας ανδρών (Μποτσουάνα) – 4×400μ
Όταν είδαμε τους 400αρηδες της Μποτσουάνα στο ατομικό, καταλάβαμε τι έρχεται στο ομαδικό. Ακόμα και έτσι, η έκπληξη είναι τεράστια γιατί οι ΗΠΑ είχαν χάσει μόνο μία φορά στις τελευταίες 10 διοργανώσεις.
– Τζίμι Γκρεσιέ (Γαλλία) – 5.000μ/10.000μ
Εξαργύρωσε την αγάπη του για τον ανώμαλο δρόμο και την ευφυΐα του ως δρομέας. Και οι δύο κούρσες πήγαν αργά στην τακτική και τους καθάρισε ο μίστερ ανώμαλος.
– Ντιτάτζι Καμπούτζι (Ελβετία) – 100μ εμπόδια
Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη της διοργάνωσης. Στον τελικό υπήρχαν δύο εμποδίστριες με επίδοση κάτω από το 12.17, μία τρίτη με 12.21 και η κάτοχος του παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό. Τελικά η Καμπούτζι έτρεξε σε 12.24(!) και τις κέρδισε όλες.
– Τζόρντι Μπίμις (Νέα Ζηλανδία) – 3.000μ στιπλ
Στον προκριματικό έπεσε, τον πάτησαν στο πρόσωπο, σηκώθηκε και πήρε την πρόκριση για τον τελικό. Εκεί κέρδισε τον ανίκητο Σουφιάλ Ελ Μπακαλί (Μαρόκο) χτυπώντας τον ακριβώς εκεί που είναι η δύναμή του. Στο φίνις…
– Λίλιαν Οντίρα (Κένυα) – 800μ
Τρομερή ομαδική τακτική από τους Κενυάτες, απρόσμενη νίκη για την Οντίρα. «Χτύπησε» την Κίλι Χόντγκινσον (Βρετανία) στο μεγάλο της όπλο που είναι η ταχύτητα και τη νίκησε.
Epic νίκες
– Άλφονς Σίμπου (Τανζανία) – μαραθώνιος
Τι να πει κανείς για το μαραθώνιο που κρίθηκε στο φώτο-φινις. Ούτε το 100αρι δεν είχε φίνις που κρίθηκε στο χιλιοστό. Ο Αμανάλ Πέτρος (Γερμανία) έκανε 2:09:48 και ο νικητής Αλφόνς Σίμπου (Τανζανία) 2:09:48. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να υπάρχει φώτο φίνις στο μαραθώνιο και να δίνονται δύο χρυσά…
– Εμάνουελ Γουανιόνι (Κένυα) – 800μ
Με τον Ντέβιντ Ρουντίσα (Κένυα) στην κερκίδα, ο Γουανιόνι ακολούθησε ακριβώς την ίδια τακτική με τον μέντορα του. Έκανε τον «λαγό στον εαυτό του και κέρδισε μια από τις καλύτερες κούρσες 800μ που έχουμε δει ποτέ, τερματίζοντας σε 1:41.86.
– Πέδρο Πιτσάρδο (Πορτογαλία) – τριπλούν
Μπαίνοντας να κάνει το τελευταίο του άλμα, ήταν δεύτερος με τον Αντρέα Νταλαβάλε (Ιταλία) να κάνει την έκπληξη με 17.64μ. Πήδηξε 17.91μ και με μπάζερ μπίτερ πήρε το χρυσό.
– Ντάνιελ Σταλ (Σουηδία) – δισκοβολία
Η δισκοβολία ήταν το αγώνισμα που έκλεισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Η έντονη βροχόπτωςση το καθυστέρησε πολύ με τη βαλβίδα να είναι πολύ επικίνδυνη για τους ρίπτες που έδειχναν απρόθυμοι να ρισκάρουν. Ο Σταλ σε όλη τη διάρκεια του τελικού, χόρευε στη βροχή και απολάμβανε τον καιρό. Με τρομερή βολή στα 70.47μ ξεπέρασε τον Μίκολας Αλέκνα (Λιθουανία) και κατάκτησε ένα απίθανο χρυσό μετάλλιο.
– Έβαν Ντάνφι (Καναδάς) – 35χλμ βάδην
Τρία χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό, ένα τράβηγμα στο δεξί του πόδι, κόντεψε να τον βγάλει εκτός κούρσας. Υπέφερε μέχρι να τερματίσει και σφιχταγκάλιασε το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε με τόσο πόνο ο οποίος ήταν τόσο έντονος που τον έβγαλε εκτός των 20χλμ.
Μία κατηγορία μόνοι τους
– Μόντο Ντουπλάντις (Σουηδία) – επί κοντώ
Κέρδισε με νέο παγκόσμιο ρεκόρ, 30 πόντους ψηλότερα από τον δεύτερο.
– Σίντνι ΜακΛάφλιν (ΗΠΑ) – 400μ
Πήρε το ρεκόρ αγώνων από τη Γιαρμίλα Κρατοτσβίλοβα (Τσεχοσλοβακία) τρέχοντας υπό βροχή 47.78.
– Μελίσα Τζέφερσον-Γούντεν (ΗΠΑ) – 100μ/200μ
Απλησίαστη τόσο στα 100μ όσο και στα 200μ,
– Φέιθ Κιπγιέγκον (Κένυα) – 1.500μ
Στα 1.500μ δεν έχει αντίπαλη. Χάνει μόνο όταν δεν είναι στη γραμμή εκκίνησης.
– Ίθαν Κάτζμπεργκ (Καναδάς) – σφυροβολία
Με 84.70μ, ποιος μπορεί να τον πλησιάσει. Μόνο αν φέρουμε από τα 80s Σοβιετικούς και Ανατολικογερμανούς.
Ηall of fame
– Ρενό Λαβιλενί (Γαλλία) – επί κοντώ
Σε ηλικία 39 ετών, συνεχίζει και μπαίνει σε τελικούς παγκοσμίων πρωταθλημάτων και είχε και φετινό ρεκόρ 5.91μ
– Σέλι Αν Φρέιζερ Πράις (Τζαμάικα) – 100μ
Σχεδόν 39 χρονών η Πόκετ Ρόκετ, έτρεξε σε ακόμα έναν τελικό 100μ και κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 4Χ100μ.
Money in the bank
– Νόα Λάιλς (ΗΠΑ) – 100μ/200μ
Ο Αμερικανός είναι εγγύηση μεταλλίου και στο 200αρι έδειξε ότι είναι το μεγάλο αφεντικό και ας τον αμφισβήτησαν.
– Μαριλέϊντι Παουλίνο (Δομίνικος) – 400μ
Τρομερή εμφάνιση, κατέβηκε τα 48 δευτερόλεπτα (μόλις η 4η στην ιστορία) αλλά έπεσε πάνω στη Μακλάφλιν και έμεινε δεύτερη.
– Μπέατρις Τσέμπετ (Κένυα) – 5.000μ/10.000μ
Το νταμπλ της, είναι από τα πιο δύσκολα και ο βαθμός δυσκολίας ήταν ακόμα μεγαλύτερος γιατί είχε την Κιπγιέγκον αντίπαλη στο 5αρι.
– Μαρία Πέρεζ (Ισπανία) – 20χλμ βάδην / 35χλμ βάδην
Επίσης πολύ δύσκολο νταμπλ αυτό που κατάφερε, δεν έχει αντίπαλη.
– Κάμριν Ρότζερς (Καναδάς) – σφυροβολία
Τρομερή αθλήτρια, αλλά πολύ άτυχη. Έριξε 80.51μ αλλά πέρασε απαρατήρητη λόγω… Ντουπλάντις.
Έξτρα
– Η Φέιθ Κιπγιέγκον (Κένυα) έφτασε τα 8 μετάλλια σε παγκόσμια (όλα ατομικά).
– Η Σέλι Αν Φρέιζερ Πράις (Τζαμάικα) έφτασε τα 17 μετάλλια σε παγκόσμια (8 ατομικά).
– Η Σέρικα Τζάξον (Τζαμάικα) έφτασε τα 12 μετάλλια σε παγκόσμια (7 ατομικά).
– Ο Νόα Λάιλς (ΗΠΑ) έφτασε τα 10 μετάλλια σε παγκόσμια (6 ατομικά).
