Connect with us

CEV Eurovolley 2019

Ευρωβόλεϊ ανδρών: Ήταν κάτι παιδιά που έγιναν άνδρες

Published

on

Στις τέλη της προηγούμενης δεκαετίας και αρχές της τρέχουσας η Ελλάδα είχε την ευτυχία να διαθέτει κάποιες φουρνιές αθλητών με αρκετό ταλέντο…

του Δημήτρη Τυχάλα
[email protected]

Το 2009 η Εθνική εφήβων (Τζούριτς, Πελεκούδας) πήγε στα τελικά του Παγκοσμίου πρωταθλήματος στο Πούνε της Ινδίας με προπονητή τον Γιώργο Καραβιδόπουλο και βοηθό τον Μάκη Δημητριάδη, με τον τελευταίο να έχει και την προπονητική ευθύνη της Εθνικής παίδων.

Ο Θρακιώτης τεχνικός (μέλος της Εθνικής του 1987 με το χάλκινο της Γάνδης) ήταν ο άνθρωπος που ‘μάζεψε’ απ’ όλη την Ελλάδα παιδιά όπως οι Μένιος Κοκκινάκης, Ραφαήλ Κουμεντάκης, Θανάσης Πρωτοψάλτης, Δημήτρης Ζήσης, Ανέστης Δαλακούρας, Γιώργος Τζιουμάκας (ο πιο μικρός εκείνης της παρέας, καθότι γεννημένος το 1995 ενώ οι υπόλοιποι είναι 93αρηδες) και κατάφερε να κάνει μια πραγματικά καλή ομάδα. Μια ομάδα που έφερε με 6η θέση στο Ευρωπαϊκό της Άγκυρας (Απρίλιος του 2011) και μια 7η θέση στο Παγκόσμιο της Αργεντινής (Αύγουστος 2011, Μπαχία Μπιάνκα).

Κι οι 6 προαναφερθέντες ήταν στην προεπιλογή της Εθνικής ανδρών για το Ευρωβόλεϊ 2019, με τους Δαλακούρα, Τζιουμάκα να μένουν εκτός λίστας και τους 4 εναπομείναντες… σωματοφύλακες να θυμούνται τα παιδικά τους όνειρα, να μιλούν για την προσμονή του πρώτου Ευρωπαϊκού σε επίπεδο ανδρών και ως μέλη μιας μεγάλης παρέας να μιλούν για το πόσο πολύ τους είχε βοηθήσει ο προπονητής και μέντορας τους Μάκης Δημητριάδης.

Μένιος Κοκκινάκης
«Σίγουρα τότε ήμασταν μικροί και θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί μας θυμίζεις αυτές τις εποχές. Στο βάθος του μυαλού μας υπήρχε σίγουρα η σκέψη, το όνειρο, η επιθυμία να ζήσουμε κάτι ανάλογο ως άνδρες… Αλλά κυρίως απολαμβάναμε εκείνες τις στιγμές γιατί ήταν πολύ όμορφες. Είχαμε συμμετάσχει σε σπουδαία τουρνουά και είχαμε δέσει σαν παρέα κι αυτό αποδεικνύεται γιατί είμαστε ακόμη δεμένοι μεταξύ μας. Κι αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στον προπονητή μας Μάκη Δημητριάδη. Έναν σπουδαίο προπονητή και άνθρωπο ο οποίος μας βοηθούσε εντός και εκτός γηπέδου και απαιτώντας καλύτερες συνθήκες για εμάς βρέθηκε τελικά εκτός Εθνικής».

-Τόσα χρόνια μετά πως το βιώνεται;
«Είναι κάτι διαφορετικό… Πρώτη φορά πάμε ως άνδρες, είναι μεγάλη τιμή και χαρά, αλλά και μεγάλη ευκαιρία να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Το βόλεϊ προχωράει, πρέπει λοιπόν να είμαστε εκεί κι εμείς εκεί με τις καλύτερες ομάδες να αναμετρηθούμε με αυτές για να καταλαβαίνουμε που είμαστε. Πρέπει να συνεχίσουμε την ίδια δουλειά για να είμαστε συνέχεια εκεί».

-Με το χέρι στην καρδιά τι πιστεύεις ότι μπορούμε να κάνουμε στον όμιλο μας;
«Οι τρεις ομάδες που έχουμε, Ιταλία, Γαλλία Βουλγαρία είναι οι διεκδικήτριες των μεταλλίων, κι οι άλλες δύο Πορτογαλία, Ρουμανία, είναι πολύ δυνατές. Η Ρουμανία μας κέρδισε στους τελικούς του Silver European League, ενώ η Πορτογαλία έχει εξελιχθεί. Δεν ξέρω τι πιστεύει ο κόσμος αλλά είναι μια ομάδα που παίζει στις μεγάλες διοργανώσεις και έχει έμπειρους αθλητές.
Είμαστε ένα βήμα πιο πίσω από αυτές αλλά θα δώσουμε το 100% για να πάρουμε ότι μπορούμε… Δεν ξέρω αν θα είναι μια νίκη, η πρόκριση στους «16», αλλά σίγουρα θα το παλέψουμε».

Δημήτρης Ζήσης
«Αυτός ήταν ο στόχος μας, να βρεθούμε στις μεγάλες διοργανώσεις και με την Εθνική ανδρών, αλλά δεν το λέγαμε, δεν το φωνάζαμε. Όλοι όμως το θέλαμε γιατί μας έλεγαν ότι έχουμε τις ικανότητες και τις προοπτικές. Στην Ελλάδα δυστυχώς όμως σχεδόν όλα γίνονται στην τύχη».

-Ήσασταν μια ομάδα που δημιούργησε ο Μάκης Δημητριάδης με παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα…
«Ναι γιατί τότε κάναμε προπονήσεις σε κάθε διακοπή… Μαζευόμασταν όλοι μαζί στην 26η Οκτωβρίου, Χριστούγεννα, Πάσχα και δουλεύαμε… Ο Μάκης δεν ήταν απλά ένας πολύ καλός προπονητής, αλλά μας προετοίμαζε με τον τρόπο του κι από θέματα χαρακτήρα και συμπεριφορών. Υπήρχαν υπηρεσίες στην ομάδα, καθώς απαιτούσε πειθαρχία εντός και εκτός γηπέδου ενώ τεράστιο προσόν που είχε επίσης είχε να κάνει με το ότι ήταν φοβερός γυμναστής».

-Αποτελεί μια δικαίωση για τη γενιά σας αυτή η πρόκριση;
«Ναι είναι μια δικαίωση… Από το 2014 που είχα πάει ανδρών πρώτη φοράς μας είχε γίνει απωθημένο το να πάμε σε ένα Ευρωπαϊκό. Τα καταφέραμε τώρα αλλά δε φτάνει όμως αυτό καθώς πρέπει να έχουμε και συνέχεια».

-Τι επιδιώκουμε στη Γαλλία;
«Είτε χάνουμε, είτε κερδίζουμε πρέπει να είμαστε το ίδιο ψυχωμένοι και αγωνιστικοί… Μια καλή ομάδα φαίνεται τι δουλειά έχει κάνει από το μπλοκ άμυνα… Οι Ρουμάνοι είναι στα μέτρα μας, αλλά ακόμη κι η Πορτογαλία είναι πολύ δυνατή»

-Περιμένεις με ανυπομονησία τα ματς με τους μεγάλους;
«Σίγουρα όλοι τα περιμένουμε, αλλά δεν πρέπει να είμαστε περαστικοί και εμείς δεν πάμε απλά για παίξουμε τα παιχνίδια και να φύγουμε, θέλουμε να δείξουμε κάποια πράγματα στο γήπεδο»

Θανάσης Πρωτοψάλτης
«Εννοείται ότι κάναμε όλοι μας όνειρα και σκεφτόμασταν κάποια στιγμή να ζήσουμε ανάλογες εμπειρίες και με την Εθνική ανδρών…»

-Είναι διαφορετικό τώρα που το ζεις;
«Είναι όπως το φανταζόμασταν… Κι υπάρχει πολύ μεγάλος ενθουσιασμός σε όλους μας. Καταλαβαίνουμε πόσο σημαντική είναι η επιστροφή της Εθνικής στα τελικά ενός Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και είμαστε όλοι χαρούμενοι που είμαστε μέλη της ομάδας που έφερε ξανά την Εθνική μαζί με τις κορυφαίες ομάδες»

-Ήσασταν μια ομάδα που δημιουργήθηκε από παιδιά από διάφορες περιοχές. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ξεχωρίσετε;
«Ήμασταν τυχεροί γιατί ο προπονητής μας, Μάκης Δημητριάδης, ήταν ο κατάλληλος για τη θέση κι ένας εκπληκτικός άνθρωπος. Διαχειρίστηκε μια φουρνιά αθλητών που ακόμη και τώρα στελεχώνει τις Εθνικές ομάδες και το πρωτάθλημα και στήριξε αυτή την προσπάθεια μέχρι το τέλος. Σημασία δεν έχει το από που ήμασταν, αλλά το ότι ήμασταν μια παρέα και παραμένουμε αδέλφια και ενωμένοι μεταξύ μας».

-Κι ο στόχος μας στη Γαλλία ποιος είναι;
«Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Ο όμιλος είναι πολύ δύσκολος και δεν μπορούμε να βάλουμε ψηλά τον πήχη. Ο στόχος σ’ αυτό τον όμιλο του Ευρωπαϊκού είναι να δούμε πόσο πίσω είμαστε παίζοντας εναντίον των μεγάλων χωρών και να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ανταγωνιστικοί σε όλα μας τα παιχνίδια».

Ραφαήλ Κουμεντάκης
«Γυρνάμε πολλά χρόνια πίσω… Δεν είναι ότι το σκεφτόμασταν αλλά το θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα πηγαίναμε με την Εθνική ανδρών σε κάποιο μεγάλο τουρνουά… Μετά τις αποτυχίες με Τουρκία, Βέλγιο, Ισπανία στα μπαράζ νιώθαμε σα να έσβηνε το όνειρο… Με τα παιδιά αυτά πάντα το συζητούσαμε και θυμάμαι ότι ο Μένος μας έλεγε όταν θα είμαστε 30 θα παίξουμε και θα πάμε και πολύ καλά στο Ευρωπαϊκό. Τώρα δεν έχουμε φτάσει ακόμη τα 30, αλλά προκριθήκαμε κι έχουμε μέλλον μπροστά μας (γέλια)».

-Αυτό το δέσιμο μεταξύ σας πως έχει κρατήσει τόσα χρόνια;
«Είμασταν τυχεροί γιατί είχαμε έναν προπονητή ο οποίος πέρα από τη δουλειά που έκανε μέσα στο γήπεδο, έκανε εξίσου μεγάλη δουλειά και εκτός γηπέδου. Ο Μάκης Δημητριάδης μάζεψε εκείνη τη φουρνιά, μας έμαθε πολλά σε ζητήματα συμπεριφοράς, νοοτροπίας και μας έδωσε να καταλάβουμε την έννοια της ομάδας. Ο Μάκης ήταν σαν πατέρας μας..

-Τώρα πως νιώθετε που το όνειρο έγινε πραγματικότητα;
«Είμαστε χαρούμενοι που θα είμαστε εκεί… Παρά τις όποιες δυσκολίες και αναποδιές, όσο πλησιάζει η μέρα του ταξιδιού η χαρά μας και η προσμονή μας μεγαλώνει και πραγματικά ανυπομονούμε γι’ αυτό το ταξίδι».

-Ρεαλιστικά τι μπορούμε να πετύχουμε στη Γαλλία και τι θα αφήσει εσένα ικανοποιημένο;
«Εμένα θα με ικανοποιήσει το να παίξουμε 5 παιχνίδια και να φεύγουμε από το γήπεδο μετά από κάθε ματς έχοντας την αίσθηση ότι τα δώσαμε όλα. Ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Ακόμη κι αν έχουμε χάσει αυτό να έχει συμβεί γιατί μας κέρδισε ο άλλος παίζοντας καλύτερα κι όχι γιατί εμείς δεν παίξαμε καλά. Να το ευχαριστηθούμε πραγματικά και να παλεύουμε τον κάθε πόντο.
Ρεαλιστικά εγώ νομίζω ότι μπορούμε να προκριθούμε στην επόμενη φάση… Έχουμε δύο παιχνίδι με Πορτογαλία και Ρουμανία που είναι πιο βατά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εύκολα και τρία ματς με υπερδυνάμεις του παγκόσμιου βόλεϊ όπου θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό παίζοντας ελεύθερα και διεκδικώντας οτιδήποτε μπορούμε να πάρουμε».

Advertisement

Advertisement

EDITORIAL

Copyright © 2018 Sportsfeed.gr

Sportsfeed.gr - To No1 ελληνικό site για τους Ολυμπιακούς Αγώνες