Πριν το 2024 ο Τζόρντι Μπίμις δεν είχε κερδίσει ποτέ μετάλλιο σε διεθνή διοργάνωση και φέτος έκλεισε την σεζόν του κατακτώντας το δεύτερο παγκόσμιο τίτλο στην καριέρα του τιμωρώντας τον ανίκητο μέχρι χθες Σουφιάν Ελ Μπακαλί (Μαρόκο) που επέτρεψε ρυθμό βαλκανικού πρωταθλήματος με Κενυάτες, Αιθίοπες και Αμερικανούς να τρέχουν τα πιο… φοβισμένα 3.000μ της καριέρας τους.
της Ελισάβετ Γρηγοριάδου
[email protected]
Η περίπτωση του Τζόρντι Μπίμις είναι μοναδική και αυτό γιατί τα τελευταία δύο χρόνια παίρνει μετάλλια εκεί που δεν το περιμένει κανείς. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου της Γλασκόβης στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα 1.500μ, επικρατώντας επί του Κόουλ Χόκερ (ΗΠΑ), ο οποίος λίγους μήνες αργότερα έγινε ο νέος χρυσός Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος, κερδίζοντας τους Γιάκομπ Ινγκεμπρίγκτσεν (Νορβηγία) και Τζος Κερ (Βρετανία). Στο Παρίσι, ο Μπίμις αγωνίστηκε στα 3.000μ στιπλ και δεν μπήκε καν στον τελικό…
Ποιος να περίμενε ότι ένα χρόνο μετά θα έκανε την κούρσα της ζωής του στο Τόκιο; Ο Νεοζηλανδός βρέθηκε πολύ κοντά αντί να αγωνιστεί στον τελικό των 3.000μ στιπλ να καταλήξει στο νοσοκομείο, λόγω επικίνδυνης πτώσης που είχε στα προκριματικά. Ένας από τους αντιπάλους τον πάτησε στο πρόσωπο κατά την διάρκεια της πτώσης και για καλή του τύχη ήταν με το πίσω μέρος του παπουτσιού και όχι με το μπροστινό όπου είναι τοποθετημένα τα καρφιά. Αλλά σαν να μην συνέβη τίποτα, ο 29χρονος σηκώθηκε, τερμάτισε την κούρσα του και έβγαλε το εισιτήριο του τελικού.
Δυο μέρες αργότερα έγραψε ιστορία ως ο πρώτος Νεοζηλανδός που κερδίζει χρυσό μετάλλιο σε δρομικό αγώνισμα σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου, αφού μέχρι τότε είχε στις ρίψεις με την Βάλερι Άνταμς (σφαιροβολία), τον Τομ Γουόλς (σφαιροβολία) και Μπεατρίς Φομίνα (δισκοβολία). Απέδειξε ότι είναι παμπόνηρος (με την καλή έννοια) και στέρησε από τον Σουφιάν Ελ Μπακαλί τον πέμπτο διαδοχικό παγκόσμιο τίτλο του. Ο Μαροκινός δεν κατάλαβε από που του ήρθε και όσο και αν πίεσε τον εαυτό του για να αντέξει την πίεση του Μπίμις μετά το τελευταίο εμπόδιο, παραδόθηκε στην ανωτερότητα του αντιπάλου του σε εκείνη την κούρσα.
Και ποια είναι η ειρωνία; Ο Ελ Μπακαλί δεν ήξερε καν το όνομα του ανθρώπου που του έκλεψε το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο ίδιος ήταν το απόλυτο φαβορί. Είχε εστιάσει όλη την προετοιμασία του και τον τρόπο που θα διαχειριστεί τον αγώνα, ώστε να μην κινδυνέψει να χάσει από τους Κενυάτες και τους Αιθίοπες. «Είναι πολύ δύσκολο για μένα να αποδεχτώ αυτό το αποτέλεσμα, αλλά πρέπει να το κάνω, επειδή πρόκειται για άθλημα μεγάλων εμφανίσεων. Δίνω τα συγχαρητήριά μου στον αθλητή από τη Νέα Ζηλανδία», δήλωσε ο Ελ Μπακαλί μετά το τέλος του τελικού, ενώ ο Μπίμις με την σειρά του, μπορεί να είναι ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά δεν ξεχνά τα επιτεύγματα του Μαροκινού: «Είναι θρύλος του αθλήματος και έχει κάνει τα 3.000μ στιπλ το αγώνισμα που είναι σήμερα μετά από τεράστιες επιτυχίες τα τελευταία πέντε ή έξι χρόνια. Δεν πρόκειται να κερδίσω ποτέ τόσους αγώνες όσο εκείνος ή να τρέξω τόσο γρήγορα όσο εκείνος και το αποδέχομαι αυτό. Το να τον νικήσω ήταν επικό από μόνο του».
