Από τα καλύτερα χαρτιά που διαθέτει αυτή τη στιγμή ο ελληνικός στίβος για το μέλλον είναι η Αριάδνη Μήρτσιου, η οποία αποφάσισε φέτος μετά την ολοκλήρωση της σεζόν να μετακομίσει από την Κέρκυρα στην Θεσσαλονίκη για να κυνηγήσει καλύτερες συνθήκες προπόνησης και να βρει ξανά την αγάπη της για το επί κοντώ.
της Ελισάβετ Γρηγοριάδου
[email protected]
Αν και είναι ακόμα 16 ετών, η Μήρτσιου μας απασχολεί ήδη τρία χρόνια τώρα και ο λόγος δεν είναι άλλος από ότι καταφέρνει και βελτιώνεται συνεχώς. Την σεζόν του 2025 πέρασε για πρώτη φορά στην καριέρα της τον πήχη στο 4.30μ και έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την Εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε στο ευρωπαϊκό Κ20 στο Τάμπερε της Φινλανδίας και μπορεί ο αγώνας στον προκριματικό να πήγε όπως τον σχεδίαζε, καθώς είχε τρία άκυρα άλματα στο 3.75μ, αλλά σίγουρα κέρδισε εμπειρία για το ευρωπαϊκό Κ18 του Ριέτι, που θα ακολουθήσει το 2026 για την Κερκυραία.
Μέχρι το φετινό καλοκαίρι, η Μήρτσιου προπονούνταν υπό την καθοδήγηση του Μάκη Τζήλιου στη Κέρκυρα, όμως πήρε την απόφαση να αφήσει το νησί της και να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη, έτσι ώστε να κάνει μία νέα αρχή με τον Νίκο Βαρσάμη: «Ήταν πολύ δύσκολη η απόφαση και μου πήρε μήνες να την πάρω μαζί με την οικογένεια μου. Βάλαμε κάτω τα πράγματα και συμφωνήσαμε πως αυτό ήταν το κατάλληλο. Είναι νωρίς ακόμα να διαπιστώσω αν πήρα την σωστή απόφαση, αλλά δεν μετανιώνω καθόλου», ανέφερε στο Sportsfeed.
Οι σχεδόν εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις στην Κέρκυρα ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στην απόφαση της και είναι μία βασική διαφορά που υπάρχει στη Θεσσαλονίκη: «Οι διαφορές που διακρίνω είναι κυρίως στις εγκαταστάσεις, την απόσταση μου από το γήπεδο και τα προγράμματα του κ. Νίκου. Πλέον χρειάζομαι 25 λεπτά μαξ για να πάω στην προπόνηση, ενώ στην Κέρκυρα έκανα μιάμιση ώρα ή ακόμα και δύο το καλοκαίρι λόγω της κίνησης».
Αν και μετακόμισε τώρα στη Θεσσαλονίκη, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πόλη είτε για προετοιμασία είτε για αγώνες και έτσι γνώριζε το γκρουπ στο οποίο εντάχθηκε τώρα επισήμως: «Το κλίμα είναι εξαιρετικό. Είμαστε πολύ καλά όλοι μεταξύ μας, αλλά εννοείται μου λείπει η παλιά μου συναθλήτρια, η Ελεωνόρα. Τους γνώριζα ήδη και τώρα που περνάμε τόσες ώρες μαζί μαθαίνουμε ο ένας τον άλλον καλύτερα. Με τον κ. Νίκο προσπαθούμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα στην τεχνική μου και την ψυχολογία μου. Το επί κοντώ, αλλά γενικότερα ο στίβος είναι ψυχολογικό άθλημα. Ειδικότερα για μένα η ψυχολογία μου είναι το Α και το Ω. Θέλω να αγαπήσω ξανά το άθλημα μετά από μία δύσκολη περίοδο, να περνάω καλά και να τα πάω καλά στις μεγάλες διοργανώσεις».
