Connect with us

STORY

Οι πρωταθλητές της διπλανής πόρτας

Published

on

Η σερβιτόρα του τσιπουράδικου που κατέκτησε την Ευρώπη, η άλτρια την οποία στηρίζει ένα ολόκληρο χωριό, οι σφυροβόλοι που κάνουν προπόνηση στα χωράφια, ο τριαθλητής που πήγε με έρανο στους αγώνες και ο κορυφαίος κολυμβητής που έβαζε τα κλάματα στη θάλασσα. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι που σηκώνουν ψηλά την ελληνική σημαία σε πείσμα των δυσκολιών, την ώρα που το star system προβάλλει διάφορα πρότυπα αμφιβόλου ποιότητας.

του Δημήτρη Τυχάλα
[email protected]

*το κείμενο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της Κυριακής 21 Αυγούστου 2022, της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα»

Στην σύγχρονη κοινωνία, τα πάντα ακόμη κι ο αθλητισμός ζουν και κινούνται στους ρυθμούς που επιτάσσει το εκάστοτε star system. Τεράστια συμβόλαια, μεγάλες χορηγικές συμφωνίες, υπερπολυτελή σπίτια και συνήθως ατελείωτη επίδειξης χλιδής από κάθε λογής αστέρες όλων των σπορ.

Αθλητές που πολλές φορές ξεχνούν ποιο είναι το αντικείμενο τους στην προσπάθεια τους απλά και μόνο να έχουν μία εξέχουσα θέση στο μαγικό κόσμο των sports business, να γίνουν σελέμπριτι απολαμβάνοντας τη δόξα και τα φώτα της δημοσιότητας.

Δεν είναι όμως όλοι οι πρωταθλητές τόσο «τυχεροί» και υπάρχουν πολλοί περισσότεροι οι οποίοι χρειάστηκε να κάνουν τεράστιες θυσίες για να φτάσουν στη δική τους κορυφή, χωρίς η επιτυχία να σημάνει ή να συνδυαστεί με την (εντυπωσιακή) αλλαγή στη ζωή τους…

Κάποιοι ήταν και παραμένουν οι πρωταθλητές της διπλανής πόρτας, απλοί άνθρωποι που έκαναν (και εξακολουθούν να κάνουν) τεράστιες θυσίες για να μπορέσουν να φτάσουν στο σημείο να φορούν μετάλλια στο στήθος και να ακούν με περηφάνια τον εθνικό μας ύμνο σε όλες τις άκρες της γης.

Κι αυτές είναι ορισμένες από τις ιστορίες τους για το πώς κατάφεραν να ξεπεράσουν τις όποιες δυσκολίες και να φτάσουν εκεί που ονειρεύονταν.

Αντιγόνη Ντρισμπιώτη: Στα 38 της σερβίρει πλέον… μετάλλια και επιτυχίες

Το μακρινό 1976 η Χάρις Αλεξίου κυκλοφορεί τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο και μέσα στα κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι και η «Γκαρσόνα» (σε στίχους και μουσική του Πάνου Τούντα).

Κι αν οι Γερμανοί διοργανωτές του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου είχαν καλή αίσθηση χιούμορ, το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης (16/8) λίγο πριν η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου θα έπαιζαν από τα μεγάφωνα τους πρώτους στίχους αυτής της μεγάλης επιτυχίας…

«Η πιο καλή γκαρσόνα είμαι εγώ, γιατί με τέχνη όλους του κερνώ…»

Κι όσοι αναρωτιούνται «γιατί να το κάνουν αυτό οι Γερμανοί;» η εξήγηση είναι πάρα πολύ απλή: Γιατί η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης στα 35 χλμ βάδην, για να μπορέσει να φτάσει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου (και να πετύχει όλα τα απίθανα που έχει κάνει) δούλευε και θα εξακολουθεί να δουλεύει ως σερβιτόρα στην οικογενειακή επιχείρηση (μεζεδοπωλείο και τσιπουράδικο) στην Καρδίτσα! Κι ίσως κάποιος από εσάς να έχει σερβιριστεί τα προηγούμενα χρόνια από τα χέρια της. Κι η δική της ιστορία είναι απ’ αυτές που τις διαβάζεις και καταλαβαίνεις πως η ανθρώπινη θέληση πραγματικά μπορεί να ξεπεράσει την κάθε δυσκολία.

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και εξακολουθεί να ζει στην Καρδίτσα, όπου σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το βάδην, εξαιτίας της παρατηρητικότητας του πρώτο του της προπονητή Θανάση Δεληγιάννη. Στις εξετάσεις που έδινε για να περάσει στο αθλητικό σχολείο, παίζοντας τένις της έφυγε το μπαλάκι και για να το πιάσει βάδισε πιο γρήγορα. «Αυτή η μικρή κάνει για βάδην», είπε ο Δεληγιάννης, αλλά δεν την… έπεισε και χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια για να βρεθεί στο στάδιο, να δει μια προπόνηση και να ξεκινήσει… Ένα χρόνο αργότερα κέρδιζε το πανελλήνιο πρωτάθλημα και όλα έδειχναν ότι είχε λαμπρό μέλλον, ωστόσο στην περίπτωση της  τίποτα δεν είναι απλό.

Το 2003 έχοντας μπει στο πανεπιστήμιο διάφορες καταστάσεις την οδήγησαν στην απόφαση να πει τέλος ο αθλητισμός. Για 7 χρόνια δεν είχε καμία επαφή, αλλά όσο ξαφνικά σταμάτησε, τόσο ξαφνικά αποφάσισε να ξαναμπεί στο στάδιο.

Στα 27 της χρόνια, σχεδόν κανείς δεν πίστευε ότι είχε κάτι να δώσει, αλλά όπως αποδείχθηκε δώσε στην Αντιγόνη αμφισβήτηση και θα πάρεις πληρωμένες απαντήσεις.

Πρωϊνή προπόνηση και αμέσως μετά δουλειά στο μαγαζί μέχρι αργά το απόγευμα ή κάποιες φορές και μέχρι τα μεσάνυχτα, αλλά μετά κανονικά στο δρόμο ή στο στάδιο για τη δεύτερη προπόνηση της ημέρας.

«Το παν είναι η θέληση», είχε εξηγήσει η ίδια, ωστόσο ποτέ δεν άφηνε τα όνειρα της να την κυριεύσουν.

«Δεν μπορούσα να σκεφτώ καν τους Ολυμπιακούς Αγώνες όταν ξεκίνησα ξανά…», ωστόσο το 2016 βρέθηκε στο Ρίο όπου κατέλαβε την 15η θέση, ενώ μέχρι το 2021 προστέθηκαν τρία παγκόσμια πρωταθλήματα (καλύτερη θέση η 22η) και δύο ευρωπαϊκά (καλύτερη θέση η 13η).

Πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο κάνει για πρώτη φορά αίσθηση καθώς στις 16/5/2021 κατέκτησε την πρώτη θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βάδην ομάδων καταρρίπτοντας και το πανελλήνιο ρεκόρ στα 35 χλμ.

Στο Τόκιο (στα 20 χλμ) κάνει απίθανη κούρσα καταλαμβάνοντας την 8η θέση (που της χαρίζει και επίσημα τον τίτλο Ολυμπιονίκης), αλλά λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 2021 ενημερώνεται ότι η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή την άφησε εκτός Ολυμπιακών υποτροφιών (ένα πρόγραμμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής) βάζοντας αυθαίρετα ηλικιακά κριτήρια.

Κι η Αντιγόνη που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε πει το παραμικρό δεν άντεξε… Έχοντας λάβει την προηγούμενη τετραετία το ιλιγγιώδες ποσό των 4.000 ευρώ για την Ολυμπιακή της προετοιμασία ξέσπασε κάνοντας λόγο για ιδιόμορφο ρατσισμό, ωστόσο όπως ξεκαθάρισε: «Μπορεί να έχουν το δικαίωμα να αγνοήσουν την πρόταση της ΔΟΕ για το πως πρέπει να διατεθούν οι Ολυμπιακές υποτροφίες, εκείνο που δεν μπορούν όμως είναι να μας αποτρέψουν να συνεχίσουμε τον αγώνα μας έστω και αυτοχρηματοδοτούμενοι. Δεν μπορούν να μας στερήσουν το όνειρο και την αγάπη γι αυτό που κάνουμε. Εμείς θα φέρουμε ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις στην Ελλάδα και όπως τα καταφέραμε το 2021, θα τα καταφέρουμε και το 2022 και το 2023 και το 2024, αλλά από εδώ και στο εξής δεν πρόκειται να σωπάσουμε σε οποιασδήποτε μορφής ρατσιστική συμπεριφορά».

Το ξέσπασμα της προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις, ωστόσο η ίδια φρόντισε με τις πράξεις της να αποδείξει ότι εννοούσε. Συνέχισε να δουλεύει ως σερβιτόρα και συνέχισε να  ξεπερνά τα όρια της.

Στις 23 Ιανουαρίου 2022 η αθλήτρια του Ναπολέωντα Κεφαλόπουλου (αυτός που από τη στιγμή που την ανέλαβε, την απογείωσε) σημείωσε νέο πανελλήνιο ρεκόρ στα 35 χλμ με επίδοση 2:47:48 (2:49:55 το προηγούμενο, δικό της και αυτό) που ήταν η κορυφαία επίδοση στον κόσμο για το 2022 (και η 9η καλύτερη όλων των εποχών). Καθόλου άσχημα για μια σερβιτόρα 38 ετών, η οποία λίγες ώρες μετά τον άθλο της ξεκαθάριζε «φυσικά και δε θα σταματήσω να σερβίρω στην ταβέρνα».

Μόνο που δεν σταμάτησαν κι οι επιτυχίες καθώς τον Μάρτιο η 2η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του ομαδικού στο Μουσκάτ του Ομάν, τον Ιούνθιο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 5χλμ και στις 23 Ιουλίου τερμάτισε 4η στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Όρεγκον στα 35χλμ συντρίβοντας πάλι το ρεκόρ της μ επίδοση 2:41.58.

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι δεν με πιστεύουνε επειδή είμαι μεγάλη σε ηλικία γιατί είναι ένα από τα πιο μεγάλα μου κίνητρα», δήλωσε με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο της για να φτάσουμε στο Μόναχο όπου σε ηλικία 38 ετών και 148 ημερών κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα όντας η μεγαλύτερη σε ηλικία αθλήτρια που έχει πετύχει κάτι τέτοιο!

Για να χαθεί στις αγκαλιές του προπονητή της και του συζύγου της Άγγελου που είναι πραγματικός φύλακας άγγελος στο πλευρό της, κάνοντας κι αυτός μαζί της μεταμεσονύχτιες προπονήσεις.

Το σίγουρο είναι ότι τώρα που πήρε φόρα η Αντιγόνη δεν θα σταματήσει… Κι ας είναι 38 και 155 ημερών. Επίτηδες γράφουμε την ηλικία για να την τσιγκλήσουμε δίνοντας κίνητρο για το επόμενο μετάλλιο.

Ως επίλογο ατη δική της απίθανη ιστορία, θα αναφέρουμε το τι έκανε πέρσι το καλοκαίρι μετά την 8η θέση τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επιστρέφοντας από το Τόκιο στην Καρδίτσα δεν πήγε διακοπές, αλλά κατευθείαν στη δουλειά προκειμένου να ξεκουραστούν όλοι δούλευαν καλύπτοντας τα δικά της κενά λόγω προπονήσεων. Κι αφού πήραν όλοι άδεια, πήρε κι αυτή τις δικές της ανάσες…

Γιάννης Κορακίδης: Ο αριστερόχειρας σερβιτόρος που έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής της σφυροβολίας

Ίσως οι σκάουτερ των ταλέντων του στίβου θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί όταν πηγαίνουν στις ταβέρνες και τα καφέ καθώς απ’ ότι φαίνεται υπάρχουν πολλοί διπλοί πράκτορες σερβιτόροι-πρωταθλητές.

Γιατί εκτός από την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη υπάρχει κι ο Γιάννης Κορακίδης ο οποίος στις 5 Αυγούστου στο Κάλι της Κολομβίας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Κ23 στη σφυροβολία με βολή 79.11 που είναι η κορυφαία επίδοση στον κόσμο για το 2022.

Ο Κιλκισιώτης πρωταθλητής ξεκίνησε τη σφυροβολία εξαιτίας του (κατά πέντε χρόνια μεγαλύτερου) αδερφό του. Μια ημέρα τον είχε συνοδεύσει με τη μητέρα του στην προπόνηση, όταν τον είδε ο προπονητής Ιωάννης Χριστόγλου και του είπε «μικρέ έλα να δοκιμάσεις κι εσύ. Ο μικρός δοκίμασε και του άρεσε, ο προπονητής κατάλαβε τι θησαυρό είχε στα χέρια του και λίγα χρόνια ήρθε το χρυσό.

Ακούγεται πολύ απλό και πιστέψτε μας δεν είναι… Ο Γιάννης μένει στο Πεδινό Κιλκίς, αλλά ο σύλλογος του είναι στο διπλό χωριό Μάνδρες, όπου ο προπονητής του έχει φτιάξει δίπλα στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού έναν υποτυπώδη χώρο  για να προπονούνται.

Κι ο Γιάννης προκειμένου να είναι τυπικός στις υποχρεώσεις του, μένει όλη την εβδομάδα στην Καμπάνη (διπλανό χωριό) όπου δουλεύει τα πρωινά ως σερβιτόρος για να βγάζει τα έξοδα του, ενώ επειδή δεν έχει δίπλωμα τον πηγαινοφέρνει ο παππούς του στις προπονήσεις.

Κι όμως κάτω υπ αυτές τις συνθήκες, αυτό το παλικάρι κατάφερε και πήρε το χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα…

Ανάλογη ιστορία, ως προς τις συνθήκες προπόνησης, αντιμετώπιζε κι ο σφυροβόλος Χρήστος Φραντζεσκάκης, ο οποίος έκανε προπονήσεις σε ένα χωράφι στον Κλαδησό  Χανίων που μετέτρεψε σε… προπονητήριο ο προπονητής του Κώστας Παπαμαρκάκης. Από εκείνο το χωράφι ο Φραντζεσκάκης έφτασε να κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό Κ20 και Κ23 και τώρα να είναι 6ος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών.

Απόστολος Χρήστου: Από το μάθε κολύμπι για τις διακοπές, στην… κορυφή

«Προσπάθεια για μένα είναι ο καθημερινός αγώνας που δίνεις με τον εαυτό σου κόντρα σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις. Προσπάθεια είναι η αρχή της επιτυχίας». Αυτό είναι το αγαπημένο μότο του Απόστολου Χρήστου. Του νέου πρωταθλητή Ευρώπης στα 50μ. ύπτιο, ο οποίος χάλασε το πάρτι που είχαν στήσει οι Ιταλοί για να πανηγυρίσουν τη νίκη του δικού τους Τόμας Τσεκόν.

Κι η κραυγή που έβγαλε αμέσως μετά τον τερματισμό μπορεί να μην άρεσε στον μεγάλο του αντίπαλο (όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Τσεκόν), αλλά έκρυβε μέσα της το ξέσπασμα από μια τιτάνια προσπάθεια 20 ετών.

Στα μισά αυτής της διαδρομής ο Τόλης (όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του) είδε την πρώτη μεγάλη δικαίωση των προσπαθειών του καθώς στα 17 του κατέκτησε τον τίτλο στα 100μ. ύπτιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Ντουμπάι σημειώνοντας και νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Από το 2015 που ξεκίνησε η συνεργασία του με τον Παναγιώτη Βελέντζα άλλαξε επίπεδο ξεκινώντας τις διακρίσεις και σε επίπεδο ανδρών, για να καθιερωθεί στην ελίτ έχοντας όμως απωθημένο το πρώτο σκαλί του βάθρου σε μια μεγάλη διοργάνωση. Το κατάφερε κι αυτό στην αιώνια πόλη, όπου πήρε και το ασημένια στα 100μ. ύπτιο.

Κι όλα αυτά από ένα παιδί που ξεκίνησε την κολύμβηση στα 7 του, προκειμένου να μάθει κολύμπι εν όψει των καλοκαιρινών διακοπών του. Δεν του άρεσε καθόλου, υπήρχαν φορές που έπεφτε στο νερό και στις πρώτε χεριές έβαζε τα κλάματα, αλλά δεν το έβαλε κάτω και δικαιώθηκε…

Αντώνης Παπακωνσταντίνου: Τραβάει κουπί και φέρνει μετάλλια με χορηγό την οικογένεια

Στα 23 του χρόνια ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου ήταν παντελώς άγνωστος στο ευρύ κοινό. Αντιθέτως στην κοινωνία της κωπηλασίας ήταν και είναι ένα τεράστιο πρότζεκτ, καθώς μέχρι το πρόσφατο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών μετρούσε έξι μετάλλια σε ευρωπαϊκά (δύο χρυσά κι ένα χάλκινο) και παγκόσμια (δύο χρυσά κι ένα ασημένιο) ηλικιακά πρωταθλήματα.

Η συλλογή όμως μεγάλωσε κι άλλο καθώς πριν από λίγες ημέρες κατέκτησε το χρυσό στο σκιφ ελαφρών βαρών στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών με τον Παπακωνσταντίνου να προσθέτει έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των σπουδαίων επιτυχιών του αθλήματος του.

Δεν προέρχεται από οικογένεια με αθλητική παράδοση κι η ενασχόληση του με την κωπηλασία ήταν αποτέλεσμα… συμπτώσεων. Ως μαθητής του δημοτικού είχε δοκιμάσει διάφορα σπορ (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, πολεμικές τέχνες, κολύμβηση), αλλά ήταν και στη θεατρική ομάδα του σχολείου του. Η δασκάλα που ήταν υπεύθυνη της ομάδας ήταν η σύζυγος του εφόρου του τμήματος κωπηλασίας του ΕΝΟΑ (Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αιγυπτιωτών) και πολλές φορές τα παιδιά πήγαιναν στο εστιατόριο που είχε ο σύλλογος με τον Αντώνη να… θαμπώνεται από τις βάρκες που έριχναν στα νερά οι αθλητές και κωπηλατούσαν μέσα στη θάλασσα.

Εκεί προέκυψε ο έρωτας με την πρώτη ματιά πριν από 10 χρόνια περίπου καθώς δοκίμασε κι από την πρώτη στιγμή δεν ήθελε να βγει από τη βάρκα…

«Κουπί τραβάω για μένα και όχι για κάποιον άλλων…», είπε λίγο μετά τον θρίαμβο του στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ο φοιτητής Βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, ο οποίος κατάφερε να αφήσει πίσω του αθλητές που προετοιμάζονται κάτω από ιδανικές συνθήκες, ενώ ο ίδιος όχι απλά δεν έχει καμία αμοιβή, αλλά αναγκάστηκε να αγωνιστεί με βάρκα του συλλόγου του, καθώς οι αντίστοιχες βάρκες της εθνικής ομάδας είχαν αγοραστεί το μακρινό… 2007.

Για έναν αθλητή που μέχρι τις 12 το μεσημέρι έχει κάνει δύο προπονήσεις, κι ακολουθούν άλλες δύο μέχρι τις 20:00, άρα είναι πλήρως αφοσιωμένος σε αυτό που κάνει, ο μεγαλύτερος χορηγός είναι η οικογένεια του, ωστόσο για τον ίδιο ο μεγαλύτερος καημός είναι το να βρει παρτενέρ για το διπλό σκιφ ελαφρών βαρών και να πάρει την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024.

Παναγιώτης Μπιτάδος: Ο τριαθλητής από την Λέσβο

Ξεκίνησε την κολύμβηση σε ηλικία 3 ετών και από μικρός άρχισε να μαζεύει διακρίσεις στα ηλικιακά πρωταθλήματα. Αναγκάστηκε να σταματήσει όμως γιατί το κολυμβητήριο στο νησί έκλεισε. 

Σε ηλικία 12 ετών είδε στο διαδίκτυο αγώνες τριάθλου (περιλαμβάνει κολύμβηση, ποδηλασία και τρέξιμο), του άρεσε κι αποφάσισε να ξεκινήσει… Μόνο που από τη στιγμή που δεν υπήρχε κολυμβητήριο κάνει χειμώνα-καλοκαίρι κολύμπι στην ανοικτή θάλασσα, τρέξιμο στο στάδιο που ευτυχώς υπάρχει στο νησί και ποδήλατο στις ορεινές διαδρομές της Μυτιλήνης.

Στα 15 του έκανε διαδικτυακό έρανο προκειμένου να συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Xterra στη Χαβάη (για την κατηγορία 15-19 ετών) καταφέρνοντας να συγκεντρώσει 7.000. Ανταπέδωσε την εμπιστοσύνη κατακτώντας τη 2η θέση στον κόσμο και τώρα ετοιμάζεται για να διεκδικήσει το όνειρο της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, καθώς ο αθλητής του Βασίλη Κρομμύδα στα 18 του είναι το κορυφαίο όνομα του αθλήματος στη χώρα μας και ένας από τους καλύτερους στον κόσμο.

Ηλιάνα Τριανταφύλλου: Η διάδοχος της Στεφανίδη που στηρίζει ένα ολόκληρο χωριό

Στις 7 Ιουλίου στην Ιερουσαλήμ η αθλήτρια του Σάββα Κεφαλίδη χάρισε στην Ελλάδα το πρώτο χρυσό μετάλλιο στο επί κοντώ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ18.

«Αυτό το κορίτσι είναι το μέλλον του ελληνικού γυναικείου επί κοντώ…», έγραψε η Κατερίνα Στεφανίδη, ενώ μηνύματα της έστειλαν και οι Νικόλ Κυριακοπούλου, Ελένη Πόλακ.

Την Ηλιάνα την ανακάλυψε ο προπονητής της στο σχολείο της στην Κερκίνη Σερρών κι από εκείνη την ημέρα σχεδόν καθημερινά έκανε 70 χιλιόμετρα (με τον πατέρα της οδηγό) μέχρι την πόλη των Σερρών για να μπορέσει να προπονηθεί. Σ’ αυτά τα χιλιόμετρα προσθέστε κι άλλα 40 που χρειαζόταν να κάνει για να πηγαινοέρχεται στο σχολείο.

Η οικογένεια δημιούργησε στο σπίτι γυμναστήριο για να γλιτώσει μια έξτρα μετακίνηση και όλο το χωριό στήριξε και στηρίζει την προσπάθεια της από την πρώτη στιγμή. Τώρα όμως η Κερκίνη δεν είναι μόνο γνωστή για τη λίμνη και το εθνικό της πάρκο, αλλά και για την πρωταθλήτρια Ευρώπης που διαθέτει.  

Δημήτρης Μούχλιας, Γιώργος Χάκας: Back to back πρωταθλητές στο NCAA

Πέρα από τα ατομικά σπορ υπάρχουν μεγάλες διακρίσεις που έρχονται και στα ομαδικά με το πόλο να είναι η σταθερή αξία σε όλες τις κατηγορίες… Τρίτη θέση η εθνική ανδρών στο παγκόσμιο της Βουδαπέστης, 2η θέση η εθνική νεανίδων στο παγκόσμιο του Βελιγραδίου και 3η θέση η εθνική νέων γυναικών (Νετάνια, Ισραήλ).

Στο βόλεϊ, πέραν του ότι φέτος πέρασαν όλες οι ανδρικές ομάδες στα τελικά των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (άνδρες, έφηβοι και παίδες) υπάρχουν δύο στελέχη της Εθνικής ανδρών που γράφουν ιστορία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ο λόγος για τον 21χρονο Δημήτρη Μούχλια και τον 20χρονο Σπύρο Χάκα, οι οποίοι πέρσι και φέτος αναδείχθηκαν πρωταθλητές Αμερικής στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με το Πανεπιστήμιο της Χαβάης. Μάλιστα ο Σπύρος αναδείχθηκε και MVP του πρωταθλήματος!

Για του παλαίμαχου διεθνή Νίκου Μούχλια, ο Δημήτρης ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ στο ΑΣΑ Έβρο Σουφλίου (όπως κι ο μεγαλύτερος του αδελφός Βασίλης που παίζει χρόνια σε ομάδες της Α1) κι από εκεί με υποτροφία βρέθηκε στην άλλη άκρη του κόσμου. Η οικογένεια Μούχλια όμως έχει και ακόμη ένα φυντάνι, καθώς υπάρχει κι ο 14χρονος Σταύρος ο οποίος αν και παμπαίδας είναι βασικό στέλεχος στην εθνική παίδων.

Από βολεϊκή οικογένεια προέρχεται και ο Σπύρος Χάκας, καθώς ο πατέρας του Γιώργος ήταν αθλητής στο Παγκράτι, με τον ίδιο να ξεκινά από τις αναπτυξιακές ομάδες του Μίλωνα.

Advertisement

Οι απόψεις - editorial που δημοσιεύονται στο Sportsfeed απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι του Sportsfeed το οποίο τηρεί πιστά τις αρχές της ελευθεροτυπίας: Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης. Copyright © 2022 Sportsfeed.gr

Don`t copy text!