Όταν το διοικητικό συμβούλιο του ΣΕΓΑΣ ανακοίνωσε το σχεδιασμό για το 2026, το ρεπορτάζ του Sportsfeed σημείωσε κάποια λάθη που έγιναν. Αυτό συνηθίζεται στο σχεδιασμό με τον ΣΕΓΑΣ να προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις. Κάτι που δε συνέβη στην περίπτωση της Χριστίνας Παπαδοπούλου, για την οποία ο ΣΕΓΑΣ φαίνεται ότι χρησιμοποίησε «ειδικά» κριτήρια και αυτό οδήγησε στο ξέσπασμα της Ελληνίδας πρωταθλήτριας του βάδην.
Δεν αποτελεί μυστικό στο χώρο του ελληνικού στίβου πως ο κορυφαίος (και πιο πετυχημένος) προπονητής βάδην Ναπολέων Κεφαλόπουλος, δεν είναι αρεστός στη διοίκηση του ΣΕΓΑΣ που επιλέγει την αξιοκρατία κατά το δοκούν. Αυτή η κίνηση «χτυπά» ευθέως και την αθλήτρια του, Χριστίνα Παπαδοπούλου η οποία αποφάσισε να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα (μετακομίζοντας από την Αυστραλία) για να επενδύσει στην προσπάθεια της για διάκριση και το αποτέλεσμα; Τοποθετήθηκε στην 4η κατηγορία ενώ καλύπτει τα κριτήρια που έχει θέσει ο ΣΕΓΑΣ για υψηλότερη. Μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις με την ίδια ή χειρότερη αξιολόγηση που βρίσκονται ψηλότερα. Και φυσικά η Παπαδοπούλου δεν είναι η μοναδική αδικημένη του φετινού σχεδιασμού. Είναι όμως η μοναδική που έχει το θάρρος να μιλήσει δημόσια και να καταγγείλει ότι η πολιτική στον αθλητισμό είναι ισχυρότερη του χρονόμετρου και της μεζούρας…
Ακολουθεί η τοποθέτηση της Χριστίνας Παπαδόπουλου:
«Γεια σας, είμαι η Χριστίνα Παπαδοπούλου, είμαι αθλήτρια στίβου, συγκεκριμένα αθλήτρια βάδην και κάνω αυτό το βίντεο γιατί είμαι πάρα πολύ θυμωμένη και νιώθω πάρα πολύ αδικημένη διότι εννοείται όλοι ξέρουμε ότι στον αθλητισμό δεν πληρωνόμαστε καλά, δεν πληρωνόμαστε πολύ αλλά η αδικία είναι κάτι που πραγματικά σαν άνθρωπο με επηρεάζει πάρα πάρα πολύ.
– Να σας εξηγήσω λίγο πώς λειτουργεί το σύστημα στην Ελλάδα. Γιατί οι περισσότεροι με ρωτάνε: “Πώς πληρώνεστε; Πώς πάτε προετοιμασίες; Πώς πάτε σε αγώνες;” Λοιπόν, όταν έχουμε 4 βαθμίδες με 5 στην νομοσπονδία, υπάρχει η 1η κατηγορία, η 2η, η 3η, η 4η και μετά η κατηγορία στήριξης. Όπως καταλαβαίνετε ή θα μπορούσατε να καταλάβετε, Όσο καλύτερος αθλητής είσαι, τόσο υψηλότερη κατηγορία είσαι και παίρνεις και την αντίστοιχη στήριξη και χρηματικές απολαβές που παίρνεις όταν είσαι ένας καλός αθλητής.
– Φέτος η ομοσπονδία μου (ΣΕΓΑΣ) ενώ πήγα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση της χρονιάς, αποφάσισε ότι εγώ είμαι κατηγορίας 4ης αθλήτρια, και ότι υπάρχουν καλύτεροι αθλητές από εμένα για να δώσουν χρήματα, που δεν έχω κανένα πρόβλημα με κανέναν αθλητή. Πραγματικά, μακάρι να ήμασταν όλοι στην πρώτη βαθμίδα, να παίρναμε τη χρηματοδότηση που χρειαζόμαστε για τους αγώνες μας, για τις προκονήσεις μας, για τα συμπληρώματά μας.
– Πραγματικά δεν έχω πρόβλημα με κανένα από τα παιδιά. Αλλά η αδικία ή δικιά μας είναι ότι αυτή τη στιγμή είμαι μια αθλήτρια η οποία κάθε χρόνο βρίσκομαι στη μεγαλύτερη διοργάνωση της χρονιάς. Πάντα. Είτε είμαι τραυματισμένη, είτε είμαι άρρωστη, βρίσκω τον τρόπο. Τρέχω τους αγώνες μου έξυπνα, με τον προπονητή μου κάνουμε έναν προγραμματισμό κάθε χρόνο. πραγματικά καταπληκτικό και παρόλα αυτά πάντα βρίσκομαι στην 3η ή στην 4η κατηγορία στήριξης και υπάρχουν αθλητές οι οποίοι δεν έχουν πάει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ούτε σε ευρωπαϊκό που είναι ψηλότερα (σε κατηγορία) και παίρνουνε περισσότερα χρήματα από εμάς.
– Και όπως σας λέω, δεν το λέω για τους αθλητές, μακάρι τα παιδιά να παίρνουνε τα χρήματα, αλλά εμένα είμαι αδικημένη εγώ, δεν παίρνω τη χρηματοδότηση που μου αξίζει σαν μια αθλήτρια. Ξέρετε πως είναι αθλητισμός, σηκωνόμαστε το πρωί και μέχρι το βράδυ δουλεύουμε όλη τη μέρα. Έχει σημασία ο ύπνος μας, έχει σημασία το νερό μας, έχει η ξεκούραση, έχει το φαγητό, έχει υπομονή, έχει αποκατάσταση, φυσιοθεραπείες, διατροφολόγους, να μην βγαίνεις έξω, να κοιμάσαι καλά, να μην έχεις άγχος, γιατί υπάρχουν και άγχη μέσα στη ζωή μας που είναι δύσκολα. Και εκτός ότι παίρνουμε πάρα πολύ λίγα χρήματα, αυτή τη στιγμή θα παιρνουμε 300 ευρώ το μήνα για να είμαι αθλήτρια και να εκπροσωπώ την Ελλάδα στις μεγαλύτερες διοργανώσεις της χρονιάς και προσπαθούμε να βρίσκουμε χορηγούς.
– Η ομάδα μου, ευτυχώς, με στηρίζει εμένα προσωπικά πάρα πολύ και βρίσκουμε τέτοια πράγματα. Μιλάω για να σας εξηγήσω πόσο άδικο είναι το σύστημα. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτοί οι άνθρωποι, από πού τα βγάζουν. Δηλαδή το παγκόσμιο πρωτόθλημα τι είναι; Τι θέλεις να κάνω για να είμαι πρώτη κατηγορία; Ένα Ολυμπιακό μετάλλιο; Ένα πανελλήνιο ρεκόρ που έκανα φέτος πανελλήνιο ρεκόρ, αλλά δεν ήταν σε Ολυμπιακή απόσταση, οπότε δεν μετράει. Να είμαι στο top 50 του κόσμου και στο top 20 της Ευρώπης και να μην παίρνω, να μην είμαι πρώτης κατηγορίας και να είμαι τέταρτης.
– Παιδιά, γελάω από τα νεύρα μου, γιατί δεν μπορώ να σας εξηγήσω πόσο αδικημένη νιώθω. Με έχουν αδικήσει και άλλες χρονιές, δεν το συζητώ. Φέτος είναι η χειρότερή μου, διότι έκανα κι εγώ μια τεράστια επένδυση να έρθω στην Ελλάδα. Έμενα στην Αυστραλία χρόνια και φέτος μετακόμισα στην Ελλάδα για να επενδύσω πάνω στον αθλητισμό μου και στο ταλέντο μου και σε όλα αυτά που είχα. Και αυτό παίρνω σαν αντίτιμο.
– Είναι απίστευτο. Θέλω απλά να ακούσετε και να μάθετε πώς γίνεται. Και δεν ξέρω αν είναι πολιτικοί λόγοι, δεν ξέρω ποιος βγάζει τους κανόνες, αλλά από ό,τι καταλαβαίνετε είναι λίγο άδικοι. Ε, ευχαριστώ που με ακούσατε όσοι με ακούσατε. Είναι άδικος ο αθλητισμός, νομίζω το ξέρουμε όλοι, αλλά θα ήθελα όλοι να ξέρετε γιατί υπάρχει μια άγνοια πίσω από αυτό και η πρώτη ερώτηση που δέχομαι όταν βρίσκομαι έξω είναι αυτή. Οπότε μέσα από τα social media θέλω ακριβώς να σας εξηγήσω, δεν λέω ονόματα, δεν καπηγορώ, όλοι οι αθλητές πρέπει να έχουμε μια συγκεκριμένη στήριξη και να μην υπάρχει δικία. Αυτά. Ευχαριστώ πάρα πολύ».